นชีเยี่ยใช้พลังจิตตรวจสอบลูกธนูซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่ว่าจะมองอย่างไร ลูกธนูนี้ก็ไม่มีอะไรผิดปกติเลย ทำจากวัสดุธรรมดาที่สุด แม้แต่ฝีมือการทำก็ยังไม่ประณีตเท่าธนูในปัจจุบัน‘แค่ลูกธนูธรรมดาๆ แบบนี้ สามารถยิงทะลุมหาวิหารได้?’“เป็นผนึกต้องห้ามของเธอเหรอ?” หลินชีเยี่ยคืนลูกธนูให้เจียหลาน พอถามออกไป เขาก็ขมวดคิ้วแล้วส่ายหน้า“ไม่ใช่สิ……ยุคของพวกเธอ ไม่น่าจะมีผนึกต้องห้ามปรากฏขึ้นนี่นา”เจียหลานอ้าปากเหมือนจะอธิบายอะไรบางอย่าง แต่ไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ จึงได้แต่ปิดปากเงียบหลินชีเยี่ยหันไปมองประตูมหาวิหารสีดำตรงหน้า เขาจำได้ว่าไป๋หลี่พั่งพั่งและอีกสองคนผลักประตูบานนี้เข้าไปข้างในเขาวางมือลงบนประตูมหาวิหาร แล้วออกแรงผลักมันให้เปิดออก
