ดเกาะ ห้อยตัวอยู่ที่ขอบมหาวิหารมันหันไปมองทิศทางที่ลูกธนูพุ่งมา อ้าปากที่น่ากลัวออก แล้วคำรามใส่หลินชีเยี่ยและเจียหลานอย่างโกรธแค้นฟิ้ว~~~ลูกธนูดอกที่สองพุ่งมาอย่างรวดเร็ว!ราชินีมดที่แขวนตัวอยู่ที่ขอบกำแพงไม่สามารถหลบหลีกลูกธนูได้อย่างคล่องแคล่วเหมือนครั้งก่อน แม้จะพยายามบิดตัวสุดกำลัง แต่ก็ยังถูกลูกธนูยิงเข้าที่ลำตัว หัวลูกธนูจมลึกเข้าไปในเปลือกแข็งของมันร่างกายขนาดมหึมาของมันถูกแรงจลน์ของลูกธนูสั่นสะเทือน ขาคู่หน้าหลุดออกจากร่องกำแพง ทั้งร่างไถลลงมาจากขอบมหาวิหารอย่างควบคุมไม่ได้ ขาคู่หน้าเสียดสีกับกำแพงสีแดงเข้มจนเกิดประกายไฟแสบตามันร่วงหล่นลงมาจากยอดมหาวิหาร!เมื่อเห็นภาพนั้น กองทัพกระดาษนับไม่ถ้วนที่ลอยอยู่ในอากาศก็พุ่งลงมาราวกับคลั่ง พลังงานประหลาดเชื่อมต่อกันและพุ่งเข้าหาราชินีมดที่กำลังไถลลงมาจากขอบมหาวิหารหลินชีเยี่ยที่วิ่งมาถึงประตูมหาวิหารแล้ว ได้เห็นกับตาตัวเองตลอดกระบวนการที่ร่างของราชินีมดร่วงหล่นลงมาตรงหน้าเขา ตามด้วยกองทัพกระดาษจำนวนมากที่ทะลักลงมาจากด้านบน โชคดีที่ราชินีมดดึงดูดความสนใจของพวกมันทั้งหมด จึงไม่มีคนกระดาษตัวไหนสังเกตเห็นการมีอยู่ของหลินชีเยี่ยและเจียหลาน“ลูกธนูของเธอสามารถยิงทะลุมหาวิหารได้เลยเหรอ? มันทำจากวัสดุอะไร?” หลินชีเยี่ย มองดูรอยแตกที่ขอบมหาวิหารแล้วถามอย่างประหลาดใจเจียหลานยิ้มบางๆ หยิบลูกธนูออกมาจากกระบอกธนูด้านหลัง แล้วยื่นให้หลินชีเยี่ยหลิ
