ยลูกธนูอันแหลมคมในชั่วขณะนั้น หลินชีเยี่ยรู้สึกได้ชัดเจนว่ามีพลังงานแปลกประหลาดรวมตัวอยู่ด้านหลังเขา ตามมาด้วยความรู้สึกกดดันเล็กน้อย“ระยะไกลขนาดนี้ ยิงโดนเหรอ?” หลินชีเยี่ยชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัวเจียหลานพยักหน้า เมื่อถือคันธนู บุคลิกของเธอดูเปลี่ยนไปเล็กน้อยลูกธนูบนสายธนูเรืองแสงสีขาว เมื่อเจียหลานปล่อยนิ้ว ลูกธนูก็พุ่งทะลุอากาศด้วยเสียงหวีดหวิว หายวับไปจากการรับรู้ของหลินชีเยี่ยในพริบตาดวงตาของหลินชีเยี่ยฉายแววประหลาดใจความเร็วของลูกธนูนี้ช่างน่าตกใจเหลือเกิน……บนยอดมหาวิหารร่างกายของราชินีมดที่ถูกมู่มู่ระเบิดจนแหลกเกือบซ่อมแซมเสร็จแล้ว มันเกาะอยู่บนกำแพงที่สลักลวดลายอย่างวิจิตรตระการตาของยอดวิหาร คำรามใส่คนกระดาษบนท้องฟ้าอย่างไม่เกรงกลัวเมื่อเห็นคนกระดาษรวมตัวกันบนท้องฟ้าอยากลงมาแต่ไม่กล้า มันก็รู้สึกสบายใจอย่างยิ่งฟิ้ว~~ทันใดนั้น ลูกธนูเรืองแสงสีขาวก็ปรากฏขึ้นข้างกายมัน!ราชินีมดชะงัก สัญชาตญาณบอกให้เคลื่อนตัวหลบ แต่กลับพบว่าเป้าหมายของลูกธนูไม่ใช่มัน……แต่เป็นหลังคาวิหารใต้ร่างมันต่างหาก!ลูกธนูพุ่งชนกำแพงใต้ร่างมันในพริบตา กำแพงมหาวิหารที่สร้างจากวัสดุศักดิ์สิทธิ์ของสวรรค์กลับไม่อาจต้านทานหัวลูกธนูธรรมดานี้ได้ รอยแตกร้าวแผ่ขยายอย่างรวดเร็วบนกำแพงโครม!!เสียงดังสนั่น กำแพงใต้เท้าราชินีมดแตกออก มันสูญเสียการทรงตัวจึงพุ่งขาหน้าที่คมราวเคียวออกมาทันที ฝังเข้าไปในรอยแยกขอบกำแพงเพื่อยึ
