าร่างกายพุ่งทะยานขึ้นไปยังมหาวิหารเบื้องบนท่ามกลางความมืด ชั่วพริบตาก็หายลับไปหลี่เต๋อหยางมองเงาร่างที่จากไปอย่างเหม่อลอย ถอนหายใจยาวเขาค่อยๆ ก้าวเท้า เหยียบลงบนแผ่นหินแผ่นที่สองครืน!แผ่นหินสั่นสะเทือนอีกครั้ง คราวนี้แรงกว่าตอนเหยียบแผ่นแรกเสียอีก……ไป๋หลี่พั่งพั่งไล่ตามราชินีมดและคนกระดาษ เหยียบลงบนแผ่นหินแผ่นสุดท้าย ยืนอยู่หน้ามหาวิหารสีแดงสดนี้บนยอดมหาวิหาร มดยักษ์สีขาวตัวหนึ่งกำลังไต่ขึ้นไปตามเสาสีแดงขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว คนกระดาษจำนวนมากลอยอยู่กลางอากาศ ล้อมรอบยอดมหาวิหาร เหมือนเมฆกระดาษสีขาว แต่พวกมันดูเหมือนจะเกรงกลัวมหาวิหารนี้ไม่กล้าเข้าไปในบริเวณมหาวิหารราชินีมดดูเหมือนจะคาดการณ์ภาพนี้ไว้แล้ว มันเกาะอยู่บนผนังส่วนบนสุดของมหาวิหาร คำรามใส่เมฆกระดาษบนท้องฟ้าอย่างไร้เสียง
