หารอีกครั้งเขาหันกลับไปมอง เห็นเพียงว่าเหนือวิหารสวรรค์ทั้งหกแห่ง บนมหาวิหารสีแดงสดขนาดมหึมาที่ลอยอยู่กลางอากาศนั้น มีเงาร่างหลายร่างกำลังวิ่งขึ้นไปตามแผ่นหินลอยฟ้าทีละก้าว กำลังจะเข้าไปข้างในหลินชีเยี่ยไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบพุ่งตรงไปยังมหาวิหารสีแดงสดนั้นเช่นกันเขาวิ่งไปจนถึงหน้าแผ่นหินลอยฟ้า เห็นหลี่เต๋อหยางกำลังยืนนิ่งอยู่บนแผ่นหินแผ่นแรก เงยหน้ามองมหาวิหารที่ลอยอยู่ ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่“ลุงหลี่ ทำไมมายืนเหม่ออยู่ตรงนี้ล่ะครับ?” หลินชีเยี่ยวิ่งไปข้างๆ เขา แล้วถามอย่างสงสัย“หา? อ้อ… ม่มีอะไรหรอก” หลี่เต๋อหยางส่ายหน้า ชี้มือไปที่มหาวิหารเหนือศีรษะ “สามคนนั้นเข้าไปแล้ว ราชินีมดก็อยู่ข้างใน นายรีบไปช่วยพวกเขาเถอะ”หลินชีเยี่ยพยักหน้า แล้วนึกขึ้นได้ “แล้วลุงไม่ไปเหรอครับ?”“ไป” หลี่เต๋อหยางก้มมองแผ่นหินใต้เท้าตัวเอง พูดช้าๆ “แค่… ฉันอาจจะต้องใช้เวลาอีกสักหน่อย”หลินชีเยี่ยลังเลครู่หนึ่ง แล้วตบไหล่เขา “ลุงหลี่ ระดับของลุงต่ำเกินไป ที่เดินมาถึงตรงนี้ได้ก็ดีมากแล้ว ต่อจากนี้ปล่อยให้พวกเราจัดการเถอะ ลุงไม่ควรไปเสี่ยงอันตราย”หลี่เต๋อหยางกระตุกมุมปาก พูดอย่างไม่พอใจ “ไปๆๆ อย่ามายืนดูถูกฉันตรงนี้!”สายตาเขาเหลือบไปเห็นหญิงสาวที่อยู่ข้างหลังหลินชีเยี่ย จู่ๆ ก็ชะงัก ดวงตาฉายแววประหลาดใจ “นี่คือ……”“ช่วยออกมาจากวิหารสวรรค์แห่งหนึ่ง รายละเอียดค่อยคุยกันทีหลัง ผมขึ้นไปก่อนนะครับ” หลินชีเยี่ยก้าวเท้
