งไปทางประตูวิหารหนึ่งก้าว……ตึง!แน่นอน เสียงดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม!ไม่เพียงเท่านั้น หลังจากเสียงนี้ดังขึ้น เกราะทองสัมฤทธิ์รอบตัวหลินชีเยี่ยก็สั่นไหวพร้อมกัน ราวกับจะมีชีวิตขึ้นมา หันไปทางหลินชีเยี่ยพร้อมกันอย่างน่าขนลุกหลินชีเยี่ยชักเท้ากลับ ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ ก้าวไปทางโลงศพอีกก้าวคราวนี้ ไม่มีเสียงใดๆ ดังขึ้นเลย‘มีเสียงดังเฉพาะตอนเดินออกห่าง แต่ไม่มีเสียงเมื่อเข้าใกล้งั้นเหรอ?’หลินชีเยี่ย เข้าใจกฎเกณฑ์การเกิดเสียงนี้แล้ว ความสงสัยในใจยิ่งเพิ่มขึ้น หรือว่าสิ่งที่อยู่ในโลงศพนี้ไม่ต้องการให้เขาจากไป?หลินชีเยี่ยยืนอยู่ท่ามกลางเกราะเหล็กมากมาย ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก ไม่รู้ว่าควรเดินหน้าต่อหรือถอยกลับดี‘วิ่งไปที่ประตูวิหารเลยดีไหม?’‘แต่ถ้าเสียงจากโลงศพดังขึ้นหลายครั้ง แล้วเกราะทองสัมฤทธิ์รอบๆ เกิดความผิดปกติขึ้นมาจะทำยังไง?’หลังจากได้รับบทเรียนจากกองทัพกระดาษแล้ว หลินชีเยี่ยก็รู้ว่าอาวุธยุทโธปกรณ์และกองทัพวิญญาณในเมืองเฟิงตูนี้ล้วนเป็นปาฏิหาริย์ที่เกินความสามารถของเขาในตอนนี้ หากเกราะทองสัมฤทธิ์ประหลาดเหล่านี้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาเขาคงจะตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง‘แต่ถ้าไม่วิ่งหนี จะอยู่ที่นี่ต่อไปเรื่อยๆ อย่างงั้นเหรอ?’หลินชีเยี่ยยืนลังเลอยู่ที่เดิมเป็นเวลานาน จู่ๆ ก็เกิดความคิดแปลกๆ ขึ้นมาชิ้ง!เขาใช้มือข้างเดียวชักดาบตรงออกจากฝักอย่างช้าๆในเมื่อคนไม่สามารถเดินผ่านไปได้ ถ้าใช้ [
