นาดนี้” หลี่อี้เฟยมองสำรวจรอบๆ ยกมือขึ้นถูแขน สั่นเทาด้วยความหนาว“อ๋อ ที่นี่คือนรก”“……” หลี่อี้เฟยมุมปากกระตุก “ฉันนึกขึ้นได้ว่ายังทำอาหารไม่เสร็จ……ไม่ค่อยสะดวก ให้อาจูอยู่เป็นเพื่อนนายดีกว่า ฉันขอกลับไปทำอาหารก่อนนะ ช่วงนี้คุณย่าฟันดีขึ้นเรื่อยๆ อาหารที่เตรียมไว้วันนี้ดูเหมือนจะไม่พอกิน……”หลินชีเยี่ยกลอกตา “แค่เมืองผีที่สูญหายเท่านั้นแหละ แล้วก็ไม่ได้ให้พวกนายเสี่ยงอันตราย งานของพวกนายก็แค่ยืนค้ำประตูบานนี้ไว้ อย่าให้มันปิดลงก็พอ”หลี่อี้เฟยชะงัก “ง่ายแค่นั้นเองเหรอ?”“ง่ายแค่นั้นแหละ”“งั้นก็ได้ แค่เฝ้าประตูเองนี่!” หลี่อี้เฟยตบอกตัวเอง “ไว้ใจฉันได้เลย!”หลินชีเยี่ยพยักหน้า แล้วหมุนตัวเดินเข้าไปในวิหารเมื่อประตูที่นี่คนเป็นไม่สามารถเปิดจากด้านในได้ งั้นแค่ไม่ให้มันปิดลงก็พอไม่ใช่เหรอ? ถ้าเป็นคนอื่นอาจจะยุ่งยากหน่อย แต่หลินชีเยี่ยมีผู้ช่วยมากมาย แค่เฝ้าประตูไม่จำเป็นต้องลงมือเองหรอกส่วนเหตุผลที่เรียกมาสองคน……เขากลัวว่าด้วยนิสัยของอาจู ถ้าเกิดอะไรขึ้นตอนที่เขาไม่อยู่ อาจูอาจจะตกใจจนสลบไป ถ้าประตูปิดลงตอนนั้น มันจะยุ่งยากอีกอย่าง จะรีดนมแกะก็ไม่ควรรีดแกะตัวเดียวตลอด……บางครั้งก็ต้องรีดสองตัวพร้อมกันบ้างสิ!ท่ามกลางความมืด หลินชีเยี่ยค่อยๆ เดินเข้าไปในวิหาร ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกถึงบางอย่าง และหยุดยืนอยู่หน้าธรณีประตูเห็นตรงกลางวิหาร มีไม้กางเขนสีดำเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ บนไม้กางเขนแต่ละอ
