ภายในถ้ำมืดสลัว หลินชีเยี่ยเคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วไม่รู้ว่าตอนนี้ราชินีมดเข้าสู่สภาวะฟื้นคืนชีพหรือเริ่มซ่อมแซมบาดแผลแล้ว การเคลื่อนไหวของมันเร็วขึ้นเรื่อยๆและในการรับรู้ทางจิตของหลินชีเยี่ย ระยะห่างระหว่างพวกเขากำลังเพิ่มขึ้นทีละน้อย…ในที่สุด ราชินีมดก็หลุดพ้นจากการรับรู้ของเขาทว่าหลินชีเยี่ยไม่ได้หยุดเท้า หนึ่งเพราะในถ้ำนี้มีทางเดียว จึงไม่มีทางที่จะหลุดรอดไปได้ สองคือเพราะบนพื้นยังมีเลือดของราชินีมดหลงเหลืออยู่ แค่ตามรอยเลือดไปก็ต้องหาตัวมันเจอหลินชีเยี่ยไล่ตามไปในถ้ำอันมืดมิดประมาณไม่กี่นาที ผนังหินทั้งสองข้างพลันหายไป เบื้องหน้าปรากฏเป็นพื้นที่โล่งกว้างเด็กหนุ่มชะงัก ค่อยๆ ชะลอฝีเท้าลงนี่คือพื้นที่ใต้ดินที่มืดมิดและกว้างใหญ่ แม้หลินชีเยี่ยจะขยายการรับรู้ทางจิตถึงขีดสุด ก็ไม่สามารถสัมผัสถึงขอบของมันได้ นั่นหมายความว่าพื้นที่นี้มีเส้นผ่านศูนย์กลางอย่างน้อยห้าร้อยเมตรหลินชีเยี่ยหันกลับไปมอง เห็นถ้ำทรงกลมสูงหลายเมตรบนผนังเรียบลื่นด้านหลัง นั่นคือสถานที่ที่เขาเพิ่งเดินออกมาเด็กหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย เดินไปที่ผนัง ยื่นมือลูบผิวกำแพงเบาๆผนังที่ราบเรียบกว้างใหญ่นี้ แตกต่างจากผนังหินภายในถ้ำ มันถูกสร้างขึ้นจากอิฐสีเขียวอมเทา เมื่อสัมผัสกับผิวหนังแล้วให้ความรู้สึกเย็นเยียบไม่มีรอยต่อระหว่างก้อนอิฐเลย ราวกับว่ามันเชื่อมติดกันเป็นเนื้อเดียว ฝีมือประณีตอย่างยิ่งบนพื้นดินหน้าผนัง ยั
