งมีเศษอิฐและดินกระจัดกระจายอยู่ น่าจะเป็นร่องรอยที่มดงานขุดถ้ำแล้วทำผนังเสียหาย“สร้างโดยมนุษย์งั้นเหรอ?” หลินชีเยี่ยมองกำแพงอันยิ่งใหญ่ตรงหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงต้องรู้ว่าที่นี่ไม่ใช่ที่อื่น แต่เป็นส่วนลึกสุดของป่าดงดิบ เป็นพื้นที่ใต้ดินลึกเกือบร้อยเมตร ทำไมถึงมีกำแพงที่มนุษย์สร้างขึ้นอยู่ที่นี่?และจากคุณภาพและฝีมือของก้อนอิฐ ดูเหมือนว่านี่จะไม่ใช่รูปแบบสถาปัตยกรรมยุคใหม่…หลินชีเยี่ยผละมือออก ครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเดินตามรอยเลือดบนพื้นต่อไปแม้ที่มาของกำแพงนี้จะน่าสงสัย แต่เรื่องเร่งด่วนตอนนี้คือไล่ล่าราชินีมดที่บาดเจ็บสาหัส แต่หลินชีเยี่ยก็ไม่ได้ลดความระแวดระวัง ในสภาพแวดล้อมประหลาดเช่นนี้ เขาใช้ความสามารถในการรับรู้ถึงขีดสุด พร้อมที่จะรับมือกับอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อรอยเลือดของราชินีมดบนพื้นน้อยลงเรื่อยๆ ร่องรอยก็ยิ่งเลือนราง ดูเหมือนราชินีมดไม่ได้ฟื้นคืนชีพ แต่กำลังฟื้นฟูบาดแผลอย่างรวดเร็วถึงอย่างไรก็เป็นสิ่งลี้ลับขั้นมหาสมุทร แม้จะถูกระเบิดครึ่งตัว ก็ไม่ใช่ว่าจะตายง่ายๆหลินชีเยี่ยเดินตามรอยเลือดไปข้างหน้า ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงบางอย่าง ร่างกายพลันแข็งทื่อเขามองไปยังความมืดมิดเบื้องหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง“อัคคีพงไพรมิเคยดับมอด มีเพียงลมวสันต์พัดโหมกระหน่ำให้อัคคีลุกโชน”พรึ่บ!เปลวไฟเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนมือของหลินชีเยี่ย ด้วยแสงสว่างนี้ เขาจึงมองเห็นภาพข้างหน้
