แนวป้องกันของมดงานนับสิบตัวอย่างรวดเร็ว ดวงตาสีดำเปล่งประกายสีทองราวกับมีเตาหลอมสองเตากำลังลุกโชนอยู่ในดวงตาของเขา!“หลีกไป!!!”พลังศักดิ์สิทธิ์มหาศาลพลันพวยพุ่งออกมาจากร่างของหลินชีเยี่ย ในพริบตานั้นก็บดขยี้มดงานที่เฝ้าอยู่ข้างหน้าจนราบคาบ เขาถือดาบทั้งสองในมือ ร่างพุ่งทะยานราวกับสายฟ้า ผ่านร่างของมดงานสิบกว่าตัวไปอย่างรวดเร็ว แล้วตามราชินีมดเข้าไปในรูทันที!ในเวลาเดียวกัน ประกายดาบสีทองเส้นหนึ่งก็พาดผ่านท้องฟ้า“เขาตามราชินีมดเข้าไปในรูนั่นแล้ว!” อันชิงอวี๋ที่จับตาดูหลินชีเยี่ยอยู่ตลอดพลันเอ่ยขึ้น ชี้มือไปทางที่หลินชีเยี่ยเข้าไป“เปิดทาง! พวกเราก็จะเข้าไปด้วย!” ไป๋หลี่พั่งพั่งควบคุมประกายดาบสีทอง หลบการโจมตีของมดงานตัวแล้วตัวเล่าอย่างคล่องแคล่ว หยดเหงื่อไหลลงมาตามแก้มแม้ว่าขอบเขตพลังจิตของเขาจะบรรลุถึงขั้นชวนแล้ว แต่การใช้ [ปราการหยก] บรรทุกคนสี่คนในคราวเดียวก็ยังเป็นเรื่องยากลำบากสำหรับเขา ยิ่งไปกว่านั้น เขายังต้องคอยระวังมดงานที่อยู่บนหน้าผาทั้งสองข้าง เพื่อหลบหลีกการโจมตีของพวกมันด้วยเฉาเยวียนยืนอยู่หน้าสุดของแสงดาบ เอื้อมมือไปจับด้ามดาบอย่างลังเลเขาไม่สามารถรับประกันได้ว่าหลังจากชักดาบออกมาแล้ว เขาจะยังคงรักษาสติสัมปชัญญะไว้ได้ หากควบคุมพลังไม่ดี อาจจะลากคนทั้งสามที่อยู่ด้านหลังลงเหวไปด้วย แต่ถ้าไม่ชักดาบออกมา พวกเขาก็ดูเหมือนจะไม่มีวิธีฝ่าแนวป้องกันของฝูงมดไปได้……อันชิงอวี๋มีวิธี
