ไป๋หลี่พั่งพั่ง “……”“เอ่อ… แล้วก็… เขายังเป็นผู้ลงทุนในการถ่ายทำสารคดีครั้งนี้ด้วย” หลินชีเยี่ยเสริมขึ้นมาอีกประโยคใบหน้าของหลี่เต๋อหยางเต็มไปด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่หลินชีเยี่ยพูดแต่ถ้าให้เขาเดาที่มาของคนกลุ่มนี้ เขาก็คงเดาไม่ออกจริงๆในการปะทะกันสั้นๆ เมื่อครู่ มีเพียงหลินชีเยี่ยเท่านั้นที่ลงมือ และหลินชีเยี่ยก็ไม่ได้แสดงพลังเหนือธรรมชาติแม้แต่น้อย เขาใช้เพียงเทคนิคการต่อสู้ระยะประชิดล้วนๆ แย่งปืนล่าสัตว์ไปจากมือของเขาในพริบตาส่วนบาดแผลบนตัวของหลี่เต๋อหยางนั้น ความจริงแล้วเกิดจากการที่เขาตื่นเต้นเกินไปหลังจากถูกแย่งปืนเคลื่อนไหวรุนแรงเกินไปจนเอวเคล็ด แล้วก็ล้มลงไป…เพียงแค่จุดนี้ก็ทำให้เขาไม่สามารถคาดเดาความสามารถที่แท้จริงของหลินชีเยี่ยได้จะบอกว่าเก่งมากก็ดูเหมือนจะแค่แย่งปืนได้เร็วเท่านั้น แต่จะบอกว่าไม่เก่งก็กลับสามารถแย่งปืนจากมือของหน่วยพิทักษ์ราตรีได้…เมื่อเผชิญหน้ากับคนหนุ่มทั้งสี่คนนี้ หลี่เต๋อหยางยอมรับว่าตัวเองประมาทไปหน่อย และตั้งแต่แรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะใช้ผนึกต้องห้าม เพราะใครจะไปคิดล่ะว่าเด็กหนุ่มคนหนึ่งจะมีฝีมือเก่งกาจขนาดนี้?หลี่เต๋อหยางครุ่นคิดอย่างละเอียด และคาดเดาความเป็นไปได้สามอย่างอย่างแรก คนทั้งสี่คนนี้อาจจะเป็นอย่างที่พวกเขาบอกจริงๆ คือมาถ่ายทำสารคดี ทายาทมหาเศรษฐีพาคนหนุ่มที่มีฝีมือมาเป็นบอดี้การ์ด ก็ดูสมเหตุสมผลดีอย่างที่สอง พวกเขาอาจจะเป็นสาวก แต่ความเป็นไป
