สัตว์ป่า?หลี่เต๋อหยางมองกล่องเหล็กด้วยความสงสัย แล้วขมวดคิ้วอีกครั้ง“ฉันไม่ได้เตือนพวกนายแล้วเหรอว่าอย่าเข้าไปในป่า? พวกนายไม่กลัวตายจริงๆ เหรอ?”ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ้มเล็กน้อย “พวกเราเข้ามานานแล้ว ก็ไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้นนี่ อีกอย่าง ถ้าพวกเราไม่เข้ามา แล้วจะช่วยลูกสาวของคุณได้ยังไงล่ะ?”เมื่อหลี่เต๋อหยางได้ยินประโยคหลัง คำตำหนิที่เตรียมไว้ก็ติดอยู่ในลำคอทันที“ที่พวกนายยังไม่เป็นอะไร เพราะพวกนายโชคดีต่างหาก!” หลี่เต๋อหยางแค่นเสียงอย่างเย็นชา พูดอย่างแข็งกร้าว“ตอนนี้รีบกลับไปกับฉันเดี๋ยวนี้ ห้ามเข้าไปลึกกว่านี้!”หลินชีเยี่ยส่ายหน้า “คุณพาลูกสาวกลับไปก่อนเถอะ พวกเราจะไม่กลับจนกว่าจะถ่ายทำเสร็จตามเป้าหมาย”หลี่เต๋อหยางเบิกตากว้าง จ้องหลินชีเยี่ยอย่างดุดัน พูดเสียงแข็ง“บ้ารึเปล่า! ถ้าเดินหน้าต่อไป พวกนายจะต้องตายอยู่ที่นี่แน่! ฉันจะส่งพวกนายกลับ!”“ไม่กลับ” หลินชีเยี่ยส่ายหน้าอย่างหนักแน่น“กลับไป!”“ไม่กลับ”หลี่เต๋อหยางจ้องมองทุกคน เลือดขึ้นหน้า‘พวกเด็กบ้าพวกนี้ ทำไมไม่ยอมฟังคำเตือนกันนะ? บอกแล้วว่าเดินหน้าต่อไปคือทางตาย ยังจะรีบไปตายอีก?’‘ตอนนี้จะทำยังไงดี?’‘พาถิงถิงกลับไปเลยดีไหม? ไม่สนใจพวกเขาเลยดีไหม?’เขาทำใจปล่อยให้เด็กหนุ่มทั้งสี่ไปตายไม่ได้หรอก ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขา ถิงถิงอาจจะถูกแช่แข็งตายในป่าไปแล้ว‘จะลองทำให้พวกเขาสลบแล้วแบกกลับไปไหม?แต่พวกเขามีสี่คน แค่ฉันกับเฉินหานก็ล
