หลินชีเยี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มอย่างจำยอม ก่อนจะรับเสื้อมาจากมือของอันชิงอวี๋“ขอบใจนะ”แม้ว่าหลังจากเลื่อนเป็นขั้นชวนแล้ว สมรรถภาพร่างกายของหลินชีเยี่ยจะเพิ่มขึ้นเกินกว่าคนธรรมดาไปมาก แต่ก็ยังเป็นเพียงร่างกายมนุษย์ธรรมดา การอยู่ท่ามกลางความหนาวเย็นเป็นเวลานานย่อมทำให้การเคลื่อนไหวแข็งทื่อไปบ้างยิ่งไปกว่านั้น ในป่าตอนรุ่งสางมักจะมีน้ำค้างแข็งเกาะ การสวมเสื้อบางๆ เพียงตัวเดียวจะทำให้ตัวเปียกชื้นจากน้ำค้างอย่างรวดเร็ว ซึ่งจะยิ่งทำให้ลำบากมากขึ้นไม่นาน ไป๋หลี่พั่งพั่งก็เก็บของทั้งหมดเข้ากระเป๋า แล้วดัดแปลงกล่องเหล็กใหญ่ที่ใช้ใส่เตาย่างให้สามารถบรรจุมดแดงยักษ์พิการเข้าไปได้ เพื่อความสะดวกในการพกพาหลังจากทั้งสี่คนจัดเก็บสัมภาระเรียบร้อยแล้ว ก็มุ่งหน้าเข้าสู่ป่าดงดิบอีกครั้งทุกครึ่งชั่วโมง หลินชีเยี่ยจะเปิดกล่องเหล็กหนึ่งครั้ง ใช้ความมืดรุกรานเข้าไปในจิตใจของมดยักษ์ เพื่ออ่านเส้นทางการเดินทางจากมัน แล้วปรับทิศทางอย่างต่อเนื่องหลังจากเดินไปประมาณหนึ่งชั่วโมงครึ่ง ร่างของเด็กหญิงที่นอนอยู่บนหลังของเฉาเยวียนก็สั่นสะท้านขึ้นมาทันทีราวกับฝันถึงเรื่องน่ากลัวบางอย่าง แล้วลืมตาขึ้นอย่างฉับพลันเธอกรีดร้องเสียงดัง แล้วดิ้นรนอย่างตกใจโดยไม่รู้ตัวทั้งสี่คนหยุดฝีเท้าพร้อมกัน หันไปมองที่หลังของเฉาเยวียน ไป๋หลี่พั่งพั่งรีบเดินเข้าไปใกล้ แล้วพูดปลอบประโลม“เด็กน้อย อย่ากลัวนะ! พวกพี่ๆ ไล่สัตว์ประหลาดไ