เข้าฝักหลินชีเยี่ยก้มมองมดแดงยักษ์ที่อยู่แทบเท้า ยิ้มพลางนำสเต็กในมือเข้าปาก เคี้ยวอย่างไม่รีบร้อนเมื่อมดแดงยักษ์ไม่มีความได้เปรียบในการโจมตีก่อน มันย่อมไม่มีทางรับมือกับหลินชีเยี่ยได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว“เกิดอะไรขึ้น? มีเรื่องอะไร?!”ไป๋หลี่พั่งพั่งที่กำลังอบพิซซ่าอยู่ด้านหลังรีบเดินมาข้างหน้าอย่างเร่งรีบ เมื่อเห็นภาพตรงหน้าก็ชะงักอยู่กับที่อันชิงอวี๋และเฉาเยวียนได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวเช่นกัน จึงออกมาจากเต็นท์ของตัวเอง“ไม่มีอะไร ในที่สุดก็จับตัวที่มีชีวิตได้หนึ่งตัว” หลินชีเยี่ยค่อยๆ ลุกขึ้นจากเก้าอี้โยก ถือกาแฟเดินไปย่อตัวลงหน้ามดแดงยักษ์ ความมืดสนิทแผ่ขยายออกมาจากเงาของเขา เริ่มรุกรานร่างของมัน[นักร่ายรำยามราตรี] ไม่เพียงแต่มอบสมรรถภาพทางร่างกายที่แข็งแกร่งในที่มืดให้กับหลินชีเยี่ย แต่ยังให้ความสามารถในการสื่อสารกับสัตว์กลางคืนด้วยตามความหมายดั้งเดิม มดเป็นทั้งสัตว์กลางวันและสัตว์กลางคืน การจำแนกในด้านนี้ค่อนข้างคลุมเครือ และหลังจากที่หลินชีเยี่ยก้าวข้ามไปสู่ขั้นชวน ความสามารถในการสื่อสารกับสัตว์กลางคืนของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก เมื่อผสานกับ [ผนึกเทวะแห่งราตรี] เขาก็เริ่มมีพลังควบคุมจิตใจด้วยเมื่อความมืดนั้นแทรกซึมเข้าสู่ส่วนหัวของมัน มดแดงยักษ์ที่กำลังจะตายอยู่แล้วก็เริ่มบิดตัวอย่างรุนแรงอีกครั้งราวกับกำลังดิ้นรนสุดชีวิต เสียงร้องแหลมเสียดหูดังก้องไปทั่วป่าเขา จนแสบแก้วหู“เสียง
