หลี่เต๋อหยางสวมเสื้อคลุมทหาร แล้วเปิดประตูห้องท่ามกลางลมหนาวเหน็บ ชายชราคนหนึ่งยืนสั่นเทาอยู่ตรงนั้น ใบหูแดงก่ำด้วยความหนาว บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งวัย มีหยดน้ำตาที่กลายเป็นน้ำแข็งเกาะอยู่“พ่อ?!” หลี่เต๋อหยางตกใจ รีบจับมืออีกฝ่ายเพื่อพาเข้าบ้าน“เต๋อหยาง!!” ชายชราสะบัดมือที่แตกระแหงเพราะความหนาวเหน็บออกจากมือของหลี่เต๋อหยาง แล้วร้องไห้พลางพูดว่า “ถิงถิงเกิดเรื่องแล้ว!”เมื่อได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของหลี่เต๋อหยางก็เปลี่ยนไปทันที“เกิดอะไรขึ้น?”“หลังจากพวกเราไปถึงโรงแรม พ่อก็ลงไปชั้นล่างเพื่อรินน้ำร้อนให้ถิงถิง แล้วก็ได้ยินเสียงกระจกแตกจากชั้นบนเลยรีบวิ่งขึ้นไป ก็เห็นสะ……สะ……สัตว์ประหลาด จับตัวถิงถิงไป!” ชายชราพูดอย่างสับสน“สัตว์ประหลาด?” หลี่เต๋อหยางขมวดคิ้ว “หน้าตาเป็นยังไง?”“คล้ายมดแดง แต่ตัวใหญ่มาก! ใหญ่จนน่ากลัว!” ชายชราพูดพลางทำท่าประกอบมดสีแดง?หัวใจของหลี่เต๋อหยางหล่นวูบ “พ่อเห็นมันไปทางไหนไหม?”“มันไปทางป่า!” ชายชราพูดอย่างร้อนรน “เต๋อหยาง! แกเป็นหัวหน้าหน่วยพิทักษ์ป่า รีบโทรแจ้งผู้บังคับบัญชาให้ส่งคนมาช่วย แล้วก็เอาเฮลิคอปเตอร์อะไรพวกนั้นมาช่วยกันหาถิงถิงด้วยสิ!”“เรื่องนี้ ผู้บังคับบัญชาช่วยอะไรไม่ได้หรอก”หลี่เต๋อหยางเดินกลับเข้าห้องอย่างรวดเร็ว สวมหมวก ถุงมือ และหยิบปืนล่าสัตว์ แล้วดึงดาบตรงที่เสียบอยู่ในฝักออกมาจากมุมห้อง ลังเลครู่หนึ่งก่อนจะหยิบเสื้อคลุมสีแดงเข้มออกมาจ
