ากก้นหีบ“เต๋อหยาง เต๋อหยาง! แกจะทำอะไร?!” ชายชรามองภาพตรงหน้าอย่างงุนงง“เข้าป่า”หลี่เต๋อหยางสะพายปืน ถือดาบ เดินออกไปนอกบ้านอย่างรวดเร็ว หันกลับมาสั่งชายชราว่า “พ่ออายุมากแล้ว อยู่ที่นี่แหละ อย่าไปไหน ถ้าสามวันผมยังไม่กลับมา ก็ให้แจ้งตำรวจอ้อ ในลิ้นชักใต้เตียงผมมีบัตร ATM อยู่ใบหนึ่ง ข้างในมีเงินเก็บสามล้านหยวน รหัสคือวันเกิดของถิงถิง พ่อเอากลับไป แล้วพาถิงถิงไปซื้อบ้านในเมืองใหญ่ ใช้ชีวิตสบายๆ เถอะ อย่ามาที่กันดารแบบนี้อีกเลย”“เต๋อหยาง! ฉันจะไปกับแกด้วย!” ชายชราเห็นดังนั้น จึงดื้อดึงเดินตามหลังเขาไป “สมัยก่อนพ่อของแกอย่างฉันก็เคยเป็นนายพรานที่มีชื่อเสียงที่สุดในหมู่บ้าน เรื่องเข้าป่าแบบนี้……”“มันไม่เหมือนกัน!!”หลี่เต๋อหยางเน้นเสียงหนักแน่น ผลักชายชรากลับเข้าบ้าน แล้วพูดอย่างจริงจัง “พ่อ ฟังผมเถอะ รออยู่ที่นี่นะ ผมจะต้องพาถิงถิงกลับมาให้ได้แน่นอน”พูดจบเขาก็ล็อคประตูบ้านทันที ไม่สนใจเสียงร้องเรียกของชายชราจากในบ้านหลี่เต๋อหยางตะโกนท่ามกลางลมหนาว“เฉินหาน!”“ครับ!”เงาร่างของเฉินหานเดินออกมาจากห้องข้างๆ บ้านนี้เก็บเสียงไม่ค่อยดี เขาได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนหมดแล้ว จึงเตรียมเครื่องมือพร้อมออกเดินทางทั้งสองคนถือดาบตรงในฝัก ยืนอยู่ท่ามกลางสายลมยามราตรี เสื้อคลุมสีแดงเข้มที่ไม่ได้สวมมานานปราศจากฝุ่นละอองหลี่เต๋อหยางมองป่าทึบมืดมิดตรงหน้า ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างมุ่งมั่น พลางเอ่ยช้าๆ“หน่วย 33
