ที่เงียบสงัด ตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าสยดสยอง ร่างของมดแดงยักษ์ถูกบิดเป็นหลายท่อนแล้ว แต่ก็ยังไม่ตาย เพียงแต่สูญเสียความสามารถในการเคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิงหลินชีเยี่ยกำดาบตรงทั้งสองเอาไว้ ร่างในอากาศหมุนครึ่งรอบอย่างเป็นธรรมชาติ คมดาบสีฟ้าอ่อนวาดเส้นโค้งอันงดงามในอากาศ แทงเข้าไปในร่องหนวดที่หัวของมดแดงยักษ์อย่างแม่นยำ!ฉึก!ใบมีดแทงเข้าไปครึ่งหนึ่งอย่างง่ายดาย ทะลุออกมาทางคางของมดแดงยักษ์ เสียงร้องโหยหวนขาดหายไปทันทีร่างของมดแดงยักษ์ราวกับสูญเสียแรงค้ำยันทั้งหมด ทรุดลงอย่างอ่อนปวกเปียกหลินชีเยี่ยดึงดาบตรงออกแล้วสะบัดเลือดสีเขียวออกจากใบมีด แล้วค่อยๆ เสียบกลับเข้าฝักไม่ไกลนัก แสงไฟฉายสามลำก็สาดส่องเข้ามาเฉาเยวียนถือไฟฉาย มือถือดาบตรงที่เสียบอยู่ในฝัก เดินนำหน้า เมื่อเห็นว่ามดแดงยักษ์ตายแล้ว สีหน้าก็ผ่อนคลายลงอย่างสิ้นเชิงไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากช่วย แต่หากเขาลงมือ พลังจะรุนแรงเกินไป หาก [ราชันทมิฬล้างผลาญ] คลุ้มคลั่งขึ้นมาในป่าดงดิบแห่งนี้ ก็จะสร้างปัญหาให้หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ เท่านั้น“ไม่ได้รับบาดเจ็บใช่ไหม?” เฉาเยวียนมองหลินชีเยี่ยแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยถามหลินชีเยี่ยส่ายหน้า “แค่มดขั้นชวนเท่านั้น ไม่ได้อันตรายมาก ถ้าไม่ใช่เพราะโจมตีกะทันหัน และที่นี่เป็นป่าเขาลึก ฉันก็คงฆ่ามันได้ตั้งแต่แรกแล้ว”ไป๋หลี่พั่งพั่งลูบก้นตัวเอง พูดอย่างเจ็บแค้น “ดังนั้น ผมก็เลยกลายเป็นเหยื่อรายเดียว……”อันชิงอวี
