ภายในกรมป่าไม้อำเภออันถ่า“เฮ้อ ทำไมของพรรค์นี้พังอีกแล้วล่ะ?” ชายร่างกำยำไว้หนวดเครารุงรัง สวมเสื้อโค้ททหารตบแผงฮีตเตอร์อย่างหัวเสีย“ที่นี่มันกันดาร ท่อก็เก่าขนาดนี้ พังก็ไม่แปลกหรอกครับ”ชายหนุ่มอายุราวยี่สิบปีถือเตาไฟ วางลงตรงกลางห้องทำงานแคบๆ ใช้มือลูบผิวเตาเพื่อตรวจสอบความอุ่น แล้วพูดต่อว่า“ลุงหลี่ เรายื่นเรื่องขอให้ย้ายที่ตั้งฐานไปในเมืองเลยดีไหมครับ? ทุทุกปีพอถึงฤดูหนาว ฮีตเตอร์ก็ใช้ไม่ได้แบบนี้มันจะไหวเหรอครับ?”หลี่เต๋อหยางขมวดคิ้ว พูดอย่างหนักแน่นว่า “ไม่ได้ การเฝ้าระวังป่าดงดิบด้านหลังนี่เป็นภารกิจของหน่วยเรา ถ้าย้ายเข้าไปในเมือง แล้วเกิดมีเรื่องในป่าจะทำยังไง?”ชายหนุ่มอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็ไม่ได้พูดออกมา ได้แต่หดมือที่แดงเพราะความหนาวเข้าไปในแขนเสื้อ ก้มหน้าเดินไปมาในห้องความร้อนจากเตาผิงยังไม่กระจายทั่วถึง ทั้งห้องจึงหนาวเหน็บราวกับห้องเย็น หากหยุดเดินตอนนี้ อีกสักพักทั้งตัวคงแข็งจนชาแน่หลี่เต๋อหยางพยายามซ่อมฮีตเตอร์อยู่พักหนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ผล จึงล้มเลิกความพยายาม ลุกขึ้นยืนอย่างเชื่องช้า เดินไปที่กระดานดำเก่าๆ ริมห้องกระดานดำนั้นดูเหมือนเอามาจากห้องเรียนเก่า มีเพียงครึ่งเดียว ตรงกลางแตกออก ขอบคมมีใยแมงมุมติดอยู่พื้นผิวของกระดานดำก็มีรอยแตกขนาดเล็กเต็มไปหมดบนกระดานดำ มีแผนที่ป่าขนาดใหญ่ติดอยู่ด้วยหมุด บนนั้นมีวงกลมสีแดงวาดไว้มากมาย พร้อมลูกศรเล็กๆ และเครื่องหม
