เมื่อได้ยินประโยคนี้ ใบหน้าของเยี่ยฟ่านพลันปรากฏรอยยิ้ม“ถ้าเช่นนั้น ฉันจะมอบเอกสารเหล่านี้ให้นาย หลังจากที่พวกนายขึ้นฝั่งแล้ว ข้อมูลภารกิจแรกจะถูกส่งมาที่โทรศัพท์เครื่องนี้ อย่าลืมรีบไปให้เร็วที่สุดล่ะ”เยี่ยฟ่านส่งโทรศัพท์ที่บรรจุอยู่ในถุงซีลให้หลินชีเยี่ย แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นยืน “ไม่ต้องกังวลมาก เพราะนี่เป็นเพียงหน่วยสำรอง และยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น ภารกิจที่มอบให้นายจะค่อนข้างง่าย เมื่อหน่วยนี้เติบโตขึ้นเรื่อยๆ ความยากของภารกิจจึงจะค่อยๆ เพิ่มขึ้น”“ผมมีคำถามอีกข้อ” หลินชีเยี่ยเอ่ยถามอีกครั้ง“ว่ามาสิ”“เมื่อเราไม่สามารถเปิดเผยตัวตน ไม่สามารถติดต่อกับหน่วยพิทักษ์ราตรีท้องถิ่นได้โดยตรง แล้วหลังจากที่เราทำภารกิจสำเร็จ เราจะตัดสินได้อย่างไรว่าภารกิจนี้เป็นผลงานของเรา” หลินชีเยี่ยถาม “ยกตัวอย่างเช่น เราไปถึงเมืองหนึ่งและกำจัดสิ่งลี้ลับได้สำเร็จ แล้วพวกคุณจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งลี้ลับนี้ถูกฆ่าโดยพวกเรา หรือโดยหน่วยหน่วยพิทักษ์ราตรีท้องถิ่น”“เรื่องนี้ง่ายมาก” เยี่ยฟ่านยิ้มพลางกล่าว “หลังจากที่พวกนายกำจัดสิ่งลี้ลับหรือทำภารกิจสำเร็จ ให้ทิ้งเครื่องหมายเฉพาะของพวกนายไว้ในบริเวณใกล้เคียง อาจเป็นวัตถุหรือสัญลักษณ์ก็ได้……”หลินชีเยี่ยพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “ผมเข้าใจแล้ว”“ถ้าไม่มีคำถามอื่นแล้ว ฉันขอตัวก่อน”“เดี๋ยวก่อน!”เยี่ยฟ่านหันกลับมาอีกครั้ง“ช่วยพาพวกเรากลับขึ้นฝั่งด้วยได้ไหมครับ?” หลินชีเยี่ยถามอย่
