ไงก็เป็นเรื่องดีนะ ไม่คิดว่าเรื่องที่พูดเล่นๆ ในค่ายฝึกอบรมจะเป็นจริงขึ้นมา……”หลินชีเยี่ยก็อดรู้สึกเหมือนกันไม่ได้ ไม่คิดว่าตัวเองแค่แหกคุกออกมา ก็กลายเป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษสำรองไปซะแล้วเมื่อปีที่แล้ว เขายังคิดแค่จะอยู่ที่ชางหนาน ตั้งใจเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีสิบปี แล้วกลับบ้านไปดูแลป้า……ตอนนี้ ดูเหมือนเขาจะก้าวเดินบนเส้นทางที่ยาวไกลอีกครั้งหลินชีเยี่ยนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหยิบเอกสารสองแผ่นออกมาจากแฟ้มเอกสาร ส่งให้เฉาเยวียนและไป๋หลี่พั่งพั่ง“เซ็นเลย”เด็กหนุ่มทั้งสองต่างก็ตกตะลึง ก่อนจะมองหน้ากัน แล้วรับเอกสารมา……“นี่มัน……”“ใบสมัครสมาชิกสำรอง” หลินชีเยี่ยยิ้มพลางเอ่ย “ในฐานะหัวหน้าหน่วยสำรอง ฉันขอเชิญทั้งสองคนเข้าร่วม……หน่วยรบพิเศษของฉันด้วยความจริงใจ”มือที่ถือเอกสารของไป๋หลี่พั่งพั่งสั่นเล็กน้อย ครู่หนึ่งต่อมา เขาก็ลุกพรวดขึ้นจากเรือน้ำแข็ง ทำเอาคนรอบข้างตกใจ“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!! คุณพ่อ คุณเห็นไหม? คุณชายน้อยกำลังจะได้เป็นสมาชิกหน่วยรบพิเศษแล้ว!! บ้าเอ๊ย! ดูซิว่าต่อไปใครจะกล้านินทาลับหลังว่าผมเป็นไอ้ขี้เหร่ที่มีแต่เงินกับฐานะอีก!”ไป๋หลี่พั่งพั่งหัวเราะลั่นใส่ผิวน้ำทะเล ร่างอ้วนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ทำให้เรือน้ำแข็งทั้งลำโคลงเคลงมุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุก แต่ก็ไม่ได้ห้าม เพียงแต่ยิ้มเจื่อนมองไปทางเฉาเยวียนเฉาเยวียนไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนไป๋หลี่พั่งพั่ง ดูสงบนิ่งมาก เขากัดปลายนิ้วอย่างจริงจัง เ
