เมื่อเห็นเสื้อคลุมและดาบตรงนั้น หลินชีเยี่ยก็ไม่ได้ผ่อนคลายลงแต่อย่างใด ยังคงจ้องมองอีกฝ่ายอย่างระแวดระวัง พร้อมที่จะลงมือได้ทุกเมื่อแม้ว่านี่จะเป็นอุปกรณ์มาตรฐานของหน่วยพิทักษ์ราตรี แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีคนอื่นใช้ชุดแบบนี้เพื่อหลอกลวงผู้คน ในเวลาเช่นนี้ การระมัดระวังไว้ก่อนย่อมไม่เสียหาย“ไม่ต้องเครียดขนาดนั้นหรอก” เยี่ยฟ่านยิ้มพลางเอ่ยปาก “ขอแนะนำตัวหน่อย ฉันคือผู้บัญชาการใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรีแห่งต้าเซี่ย เยี่ยฟ่าน”หน่วยพิทักษ์ราตรี ผู้บัญชาการใหญ่?เมื่อได้ยินคำเหล่านี้ หลินชีเยี่ยก็ขมวดคิ้วแน่นยิ่งขึ้นผู้บัญชาการใหญ่แห่งหน่วยพิทักษ์ราตรี จะปรากฏตัวขึ้นในน่านน้ำที่ไม่รู้ว่าอยู่ส่วนไหนของโลกอย่างกะทันหันได้อย่างไร? และดูเหมือนว่าอีกฝ่ายกำลังรอพวกเขาอยู่……“คุณจะพิสูจน์ตัวตนของคุณได้ยังไง?” หลินชีเยี่ยเอ่ยถามอย่างใจเย็นเยี่ยฟ่านยิ้มแล้วชี้ไปที่เฉาเยวียนที่อยู่ข้างๆ “เขาสามารถยืนยันได้”หลินชีเยี่ย ไป๋หลี่พั่งพั่ง และอันชิงอวี๋ต่างตกตะลึง ก่อนจะหันไปมองเฉาเยวียน ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่อีกฝ่ายได้วางดาบในมือลง แล้วพยักหน้าให้กับทุกคน“ใช่แล้ว ท่านนี้คือผู้บัญชาการเยี่ย ตอนนั้นคนที่ย้ายฉันจากศูนย์ไจเจี้ยไปภูเขาจิ่วหัวก็คือเขา”“ถ้าพวกนายยังไม่เชื่อ ก็ดูเหรียญตราของพวกเราได้” เยี่ยฟ่านหยิบเหรียญตราของตัวเองออกมาจากกระเป๋า ใต้ลวดลายของเหรียญตรามีตัวอักษรเขียนไว้อย่างเป็นระเบียบ
