ว่า ‘เยี่ยฟ่าน’เด็กหนุ่มทั้งสามคนสบตากัน สีหน้าพลันแปลกประหลาดขึ้นมา เก็บอาวุธในมือเงียบๆ……นี่คือผู้บังคับบัญชาสูงสุดของพวกเขานี่นา!ผู้นำของหน่วยพิทักษ์ราตรีแห่งต้าเซี่ย หนึ่งในห้าของมนุษย์ระดับสูงสุด!หากเมื่อครู่ต่อสู้กันขึ้นมาจริงๆ เรื่องคงวุ่นวายไปใหญ่แล้ว“ขอโทษครับ……ที่แท้ก็เป็นผู้บัญชาการเยี่ยนี่เอง” หลินชีเยี่ยกระแอมหลายครั้ง เอ่ยอย่างเก้อเขิน “เมื่อกี้พวกเราไม่ทราบสถานการณ์ ขออภัยที่ล่วงเกิน……”เยี่ยฟ่านยิ้มพลางโบกมือ “การรักษาความระแวดระวังอยู่ตลอดเวลาเป็นเรื่องที่ดี”“ผู้บัญชาการเยี่ยบังเอิญผ่านมาทางนี้ หรือว่า……”“ฉันมาหานายโดยเฉพาะ”มุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุกเล็กน้อยเขาแค่แหกคุกมาเท่านั้น ทำไมผู้บัญชาการเยี่ยต้องมาตามหาด้วย?!ดูเหมือนเยี่ยฟ่านจะเดาความคิดของเด็กหนุ่มออก จึงส่ายหน้าพลางกล่าวว่า “วางใจเถอะ ฉันไม่ได้มาหาเรื่องนายหรอก ถึงนายไม่หนีออกมาจากศูนย์ไจเจี้ย วันนี้ฉันก็จะปล่อยนายออกมาอยู่ดี บางทีฉันอาจต้องขอบคุณนายที่ช่วยปกป้องศูนย์ไจเจี้ยแทนอาจารย์เฉิน ถ้าปล่อยให้นักโทษพวกนั้นหนีออกไป มันคงเป็นปัญหาใหญ่ทีเดียว”เมื่อได้ยินคำพูดนี้ หลินชีเยี่ยก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที“แล้วผู้บัญชาการเยี่ยมาหาผม……”เยี่ยฟ่านสูดดมกลิ่นแล้วยิ้มพลางกล่าวว่า “กำลังกินปลาย่างอยู่เหรอ? ขอฉันสักไม้ได้ไหม? เรานั่งกินกันไปคุยกันไปดีกว่า”หลินชีเยี่ยชะงักครู่ต่อมา ห้าเงาร่างก็นั่งล้อมวงกันบนดาดฟ้าเรือ
