น้ำแข็ง ต่างคนต่างแทะปลาย่างในมือไป๋หลี่พั่งพั่งมองหลินชีเยี่ยอย่างฉงน เริ่มสงสัยว่าอีกฝ่ายสามารถทำนายอนาคตได้หรือเปล่า ไม่อย่างนั้นทำไมถึงได้จับปลามาห้าตัวพอดี มีไม่มากไม่น้อยไป……หลินชีเยี่ยเองก็สงสัยในใจ ปลาที่ตนเสียบมาสุ่มๆ ทำไมถึงห้าตัวพอดี……แถมตอนที่จับ พลังจิตของเขาก็รับรู้แค่สี่ตัวเท่านั้น แล้วปลาที่เพิ่มมาอีกตัวมาจากไหน…เด็กหนุ่มนึกถึงความเป็นไปได้บางอย่างขึ้นมา จึงชำเลืองมองเยี่ยฟ่านที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยข้างๆ สีหน้าพลันแปลกประหลาดทันทีคงไม่ใช่……เยี่ยฟ่านกินปลาย่างจนหมด จากนั้นก็ถอนหายใจ แล้วเช็ดมือที่เปื้อนน้ำมันกับเสื้อคลุม ก่อนจะเอ่ยปากว่า“รสชาติใช้ได้ เรามาคุยเรื่องจริงจังกันเถอะ”ทั้งสี่คนนั่งตัวตรงทันที“หลินชีเยี่ย” สายตาของเยี่ยฟ่านจับจ้องที่หลินชีเยี่ย แล้วเอ่ยอย่างจริงจัง “นายคิดยังไงกับหน่วยรบพิเศษ?”“หน่วยรบพิเศษ?” หลินชีเยี่ยอ้ำอึ้ง ไม่คิดว่าเยี่ยฟ่านจะถามคำถามนี้ หลังจากครุ่นคิดครู่หนึ่ง จึงตอบว่า “หน่วยพิเศษที่ประกอบด้วยคนที่มีพลังมากมาย แบกรับภารกิจสำคัญต่างๆ ใช่ไหมครับ?”เยี่ยฟ่านพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดเห็นของเด็กหนุ่ม“แล้วถ้าให้นายมาเป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษล่ะ นายคิดว่ายังไง?”พรวด!“แค่ก แค่ก แค่ก……”ไป๋หลี่พั่งพั่งที่นั่งอยู่ข้างๆ เกือบสำลักเนื้อปลา เขาตบอกแรงๆ พยายามสงบสติอารมณ์ แล้วหันไปมองหลินชีเยี่ยด้วยความตกใจไม่เพียงแค่เขา อันชิงอวี๋และเฉาเยวียนก็ต
