ตูม!!คลื่นยักษ์ซัดกระแทกโขดหินริมฝั่งดังสนั่นราวฟ้าร้อง ร่างทั้งสี่ร่วงหล่นจากกำแพงสูง ดิ่งลงตามหน้าผาชันอย่างรวดเร็ว!ขณะที่ทั้งสี่คนกำลังจะตกลงสู่ผิวน้ำทะเล หลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก แล้วเอ่ยปากอีกครั้ง“ต้าเผิงโบยบินพร้อมวายุ พุ่งทะยานสู่ฟ้าเก้าหมื่นลี้!”ฟู่ว!ลมพายุโหมกระหน่ำกระแสลมอันน่าสะพรึงกลัวพัดร่างเด็กหนุ่มทั้งสี่ที่กำลังร่วงหล่นอย่างรวดเร็วให้หยุดชะงัก จากนั้นก็พยุงพวกเขาขึ้นมาอย่างช้าๆ ม้วนร่างของพวกเขาพุ่งไปยังอีกฟากของทะเลอันกว้างใหญ่!คลื่นทะเลถูกลมพายุพัดจนเกิดเป็นรอยสีขาว พวกเขาราวกับลูกธนูที่ลอยอยู่กลางอากาศ พุ่งทะยานไปอย่างรวดเร็ว!เสื้อผ้าสีเลือดของหลินชีเยี่ยถูกลมพัดจนปลิวไสว เขาเหลียวมองกลับไป สิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเกาะค่อยๆ ห่างออกไปจากพวกเขาเบื้องหน้าคือทะเลอันกว้างใหญ่และเสรีไป๋หลี่พั่งพั่งเหลือบเห็นบางอย่างจากหางตา เขาหันไปมองยังหน้าผาอีกด้านหนึ่ง เห็นชายสวมหน้ากากจิ้งจอกขาวยืนนิ่งอยู่บนหน้าผาชัน จ้องมองพวกเขาที่กำลังจากไป“ฮิฮิ……”ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ้มกว้าง ชูนิ้วกลางใส่ชายคนนั้นอย่างโอหังบนหน้าผาชันเมื่อเห็นนิ้วกลางของอีกฝ่าย มุมปากใต้หน้ากากของเสิ่นชิงจู่กระตุกเล็กน้อย เขาข่มความอยากที่จะดูดอากาศทั้งหมดออกไปเพื่อให้เจ้าอ้วนนั่นตกลงไปในทะเล แล้วแค่นเสียงในลำคอ ก่อนจะหันหลังกลับเขายืนอยู่ตรงนั้นสักพัก แล้วค่อยๆ หันกลับมามองร่างที่กำลังจากไปอีกครั
