พื้นที่ที่ท่านผู้เฒ่าหลินเอ่ยถึงนั้นคือ เขตอาคมศิลาพันชั่ง ซึ่งเร้นกายอยู่ท่ามกลางป่าดงดิบอันรกชัฏ ณ ก้นบึ้งของหุบเขา
ภายในป่าทึบแห่งนั้น เมิ่งฝานมองเห็นศิษย์ในเครื่องแบบซู่ซันหลายคนสถิตอยู่ ทุกคนล้วนมีสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส ราวกับกำลังเผชิญกับทัณฑ์ทรมานจากขุมนรก
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเหล่านั้นกำลังรับโทษทัณฑ์ตามความผิดที่ก่อ
ศิษย์เหล่านี้ล้วนอยู่ในขอบเขตเทียนหยวนทั้งสิ้น เพราะหากต่ำกว่าระดับนี้ ร่างกายย่อมไม่อาจทนทานต่อมหาอำนาจของเขตอาคมจนถึงขั้นแตกสลายได้ ส่วนผู้ที่บรรลุขอบเขตการรวมแก่นปราณขึ้นไป แรงกดดันระดับนี้ก็หาได้สลักสำคัญหรือส่งผลกระทบอันใดต่อพวกเขาอีก
“ถึงแล้ว… ลองเข้าไปฝึกปรือดูเสียหน่อย แล้วดูว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร” ท่านผู้เฒ่าหลินเอ่ยพลางบุ้ยปากไปยังใจกลางป่า
เมิ่งฝานพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะก้าวย่างตรงเข้าสู่เขตอาคมที่เร้นลับนั้น
ทันทีที่ฝ่าเท้าสัมผัสพื้นเขตอาคม พลังมหาศาลปานขุนเขาถล่มก็อัดกระแทกเข้าใส่ร่างของเขาทันที
ความรู้สึกนั้นราวกับมีภูผาลูกย่อม ๆ กดทับอยู่เหนือศีรษะ จนแผ่นหลังของเขาเริ่มโค้งงอลงตามสัญชาตญาณเพื่อรับน้ำหนัก
