ห่างจากศูนย์ไจเจี้ยไปหลายกิโลเมตรรถม้าลึกลับคันหนึ่งกำลังควบฝ่าคลื่นมุ่งหน้าไปยังศูนย์ไจเจี้ยอย่างรวดเร็ว!ภายในรถม้า อาจารย์เฉินนั่งอยู่ตรงกลาง มือถือถ้วยชาเขย่าเบาๆ ขมวดคิ้วเล็กน้อยหนึ่งชั่วโมงก่อน เขายังนั่งจิบชาอย่างสบายๆ ในร้านชาที่ดีที่สุดในเมืองหวยไห่ พูดคุยเรื่องชีวิตกับเจ้าของร้าน จู่ๆก็รู้สึกว่า ‘จิตทิวทัศน์’ ที่เขาทิ้งไว้ที่ศูนย์ไจเจี้ยแตกสลาย จึงรู้ว่าเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น รีบคว้าถ้วยชาแล้วกลับมาทันทีระยะทางระหว่างเมืองหวยไห่กับศูนย์ไจเจี้ยนั้นไกลมาก แม้แต่อาจารย์เฉินก็ต้องใช้เวลาเดินทางเกือบหนึ่งชั่วโมงแม้แต่เครื่องบินที่เร็วกว่าเสียงก็อาจไม่เร็วเท่ารถม้าคันนี้แต่อาจารย์รู้ดีว่าสิ่งที่สามารถทำลาย ‘จิตทิวทัศน์’ ที่เขาทิ้งไว้ที่ศูนย์ไจเจี้ยได้ ไม่ใช่คนธรรมดาแน่นอน นี่อาจเป็นการโจมตีที่วางแผนไว้ล่วงหน้าแล้ว!เวลาหนึ่งชั่วโมงเพียงพอที่จะเกิดเหตุการณ์มากมาย…อาจารย์เฉินรู้สึกกังวลมากในตอนนี้ กลัวว่าเมื่อเขากลับไปถึง ศูนย์ไจเจี้ยจะไม่เหลืออยู่แล้ว“เร็วขึ้นอีก”อาจารย์เฉินวางถ้วยชาลง สั่งเด็กรับใช้ที่ขับรถม้าอีกครั้ง“ท่านอาจารย์ นี่เร็วที่สุดแล้วครับ……” เด็กรับใช้ที่กำลังจับบังเหียนแน่นพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครืออาจารย์เฉินถอนหายใจยาวทันใดนั้น เขาเหมือนรู้สึกถึงบางอย่าง คิ้วขมวดเล็กน้อย แล้วอุทานเบาๆเขาดีดนิ้ว ถ้วยในมือก็พุ่งออกนอกหน้าต่าง ทะลุผ่าน ‘จิตทิวทัศน์’ พุ่งตรงไปยังช่องว่างบา
