งตาเย็นชามีแววอ่อนโยนผุดขึ้นมาไม่มีใครคาดคิดว่าหัวหน้าหน่วยร่างทรงที่ลึกลับสุดขีดในตำนานจะเป็นชายหนุ่มที่อายุน้อยขนาดนี้……เขาคือปู่หลี ผู้แข็งแกร่งที่สุดรองจากมนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดของต้าเซี่ยเขามองอู๋เหลาโก่วขึ้นๆ ลงๆ ครู่หนึ่ง แล้วยิ้มที่มุมปาก“ดูท่าทางจะลำบากไม่น้อยนะ……อู๋เสี่ยวโก่วเอ๋อร์”“พวกเขามีจำนวนมากกว่าและรังแกฉันคนเดียว ฉันก็ทำอะไรไม่ได้ ยังไงซะ พวกนายก็ไม่ได้อยู่ข้างๆ ฉัน” อู๋เหลาโก่วถอนหายใจอย่างจนปัญญาเงาร่างชุดดำคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังปู่หลียกมือขึ้น ชักดาบตรงที่เอวออกมาครึ่งนิ้ว แสงคมกริบวาบผ่านร่างของอู๋เหลาโก่วในชั่วพริบตา ตัดโลหะที่พันธนาการเขาอยู่ให้แตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย!กรงโลหะร่วงกราวลงบนพื้น อู๋เหลาโก่วที่ในที่สุดก็ได้อิสรภาพคืนมา ขยับร่างกายเล็กน้อย สายตาตกอยู่ที่คนที่ชักดาบออกมา เขายิ้มและโบกมือให้“จางเสี่ยวฮวาเอ๋อร์ ดาบของนายยังคงเร็วเหมือนเดิมเลยนะ”ร่างชุดดำนั้นก้มหน้านิ่งเหมือนรูปปั้น ไม่พูดอะไรสักคำปู่หลียิ้มและพูดขึ้นว่า “เขาบอกว่า ‘ดาบของฉันเร็ว ไม่ต้องให้แกบอกหรอก ดูแกสิ ไม่เจอกันหลายปี อ้วนขึ้นขนาดไหนแล้ว? ต่อไปเปลี่ยนชื่อเป็นอู๋เสี่ยวจูเอ๋อร์เลยดีกว่า’”“ชมนายสองคำ นายก็เริ่มหลงตัวเองแล้วเหรอ?” อู๋เหลาโก่วจ้องเขาอย่างหงุดหงิด แล้วก็หัวเราะออกมาปู่หลีก็หัวเราะเช่นกันหัวเราะไปหัวเราะมา ทั้งสองคนก็เงียบลงในลานกิจกรรมที่เงียบสงบ สายลมอ่อนๆ พัดผ่านร่างช
