ดวงตาของเขาหรี่ลง ดาบตรงสองเล่มที่ฝังอยู่ในอากาศไม่ถูกพันธนาการอีกต่อไป ตัดศีรษะของคนแคระที่มัวแต่ตกตะลึงในพริบตา!หลินชีเยี่ยที่กลับคืนสู่สภาพเดิมค่อยๆ หันหน้าไปมองชายแขนเดียวที่สร้างกรงขังล้อมรอบเขาอย่างสงบ……ชายแขนเดียวที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดรู้สึกสั่นสะเทือนในใจ ความกลัวถาโถมเข้ามาอีกครั้ง!ตั้งแต่หลินชีเยี่ยถูกกลอุบายของพวกเขา จนถึงการพลิกสถานการณ์และฆ่าล้างกลับ ทั้งกระบวนการรวมกันไม่เกินสิบวินาที! ความสามารถอันแปลกประหลาดมากมายของอีกฝ่ายช่างน่าพิศวงเหลือเกิน!‘เด็กหนุ่มคนนี้เป็นสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่!’เขาหันหลังกลับ ก้าวเท้าอย่างรวดเร็วหวังจะหนีห่างจากหลินชีเยี่ย แต่เขาเพิ่งวิ่งไปได้สองก้าว ก็รู้สึกมึนงงและตาพร่าเบลอ พอยืนทรงตัวได้ถึงพบว่า……ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ตัวเองมาอยู่ตรงหน้าหลินชีเยี่ยเสียแล้วมือหนึ่งของหลินชีเยี่ยถือรูบิคโกลาหลสีเงิน อีกมือหนึ่งถือดาบตรง เลือดบนใบมีดหยดลงบนพื้น ย้อมความมืดใต้เท้าเขาให้เป็นสีแดงเข้มดวงตาสีทองอ่อนหรี่ลง เขาค่อยๆ ยกดาบตรงที่เปื้อนเลือดขึ้น……“ไม่ อย่า… อย่าฆ่าฉันนะ……” ชายแขนเดียวเอ่ยปากด้วยความหวาดกลัว!ฉึก!คมดาบสีฟ้าอ่อนฟาดผ่านลำคอของชายแขนเดียว เสียงวิงวอนขอชีวิตหยุดลงกะทันหัน เลือดสาดกระเซ็นหลินชีเยี่ยละสายตาจากศพที่ล้มลงบนพื้น มองไปยังด้านข้างที่ว่างเปล่าอย่างสงบ แล้วเอ่ยขึ้นเบาๆ“นายคิดว่าถ้าไม่ลงมือ ฉันจะมองไม่เห็นนายเหรอ?”ชิ้ง!ดาบตรงอีกเล
