ะ” อันชิงอวี๋ส่ายหน้า ยื่นนิ้วชี้ขวาออกไป เส้นใยที่มองไม่เห็นนับสิบเส้นพุ่งออกจากปลายนิ้ว ถักทอเป็นตาข่ายใหญ่คมกริบอยู่หน้าประตูทันใดนั้น เขาก็กำดาบน้ำแข็งในมือ แล้วพุ่งตัวเข้าไปในกลุ่มนักโทษเช่นกันดวงตาของหลินชีเยี่ยหรี่ลงเล็กน้อย ความมืดรอบกายเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เขาปล่อยมือจากดาบตรงที่กำแน่น ดาบตรงสองเล่มก็ลอยอยู่ในความมืดโดยอัตโนมัติ สั่นด้วยความถี่สูง!เขาเกี่ยวนิ้วเบาๆ ดาบตรงเล่มหนึ่งก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ทะลุหน้าอกนักโทษที่ไม่ทันตั้งตัวในพริบตา จากนั้นแสงวงเวทย์ก็วาบขึ้นที่ด้ามดาบ ร่างของหลินชีเยี่ยก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ![เวทย์อัญเชิญย้อนกลับ]!เขากระชากดาบตรงที่ปักอยู่ในอกนักโทษออกอย่างแรง เลือดสดๆ กระเซ็นย้อมสีแดงลงบนความมืดใต้เท้าของเขาหลังจากสังหารนักโทษคนหนึ่งในพริบตา หลินชีเยี่ยก็กำดาบเล่มหนึ่งหายเข้าไปในความมืด เคลื่อนไหวไปมาในสนามรบราวกับวิญญาณ ส่วนดาบตรงอีกเล่มหนึ่งก็หมุนวนรอบตัวเขาอย่างรวดเร็ว พร้อมจะพุ่งออกไปหรือเรียกกลับได้ทุกเมื่อในช่วงเวลาที่หลินชีเยี่ยถูกกักขังอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช นอกจากคิดหาวิธีหนีออกมาแล้ว เขาก็ใช้เวลาศึกษาวิธีการต่อสู้แบบใหม่ๆ ผนึกต้องห้ามบนตัวเขามีมากมายหลากหลายเกินไป การจะหลอมรวมมันเข้าด้วยกันเป็นระบบการต่อสู้เฉพาะตัว ต้องอาศัยการจำลองและฝึกฝนอย่างมากหลินชีเยี่ยฟันฆ่านักโทษไปอีกสองคน กำลังจะหายเข้าไปในความมืด ทันใดนั้นก็มีพลังงานประหลาดมาเกา
