เสียงของหวังลู่ดังก้องไปทั่วลานโล่ง นักโทษที่วิ่งนำหน้าสุดสองสามสะดุ้งกับแรงกดดันของเขา ฝีเท้าชะลอลงโดยไม่รู้ตัวหวังลู่ตะโกนด้วยความโกรธ ใช้การโจมตีเป็นการป้องกัน รุกเข้าหาพวกเขาอย่างกล้าหาญฟางหยางฮุยยืนอยู่ตรงนั้น มือทั้งสองข้างปรากฏพลังงานหมุนวนเป็นชั้นๆ สายตากวาดมองไปยังเหล่านักโทษถอนหายใจอย่างจนปัญญา“ถ้าฉันมีดาบอยู่ด้วยก็คงจะดี……”เขาส่ายหน้าแล้วตามหลังหวังลู่ไป ร่างกายพุ่งเข้าไปในกลุ่มนักโทษเช่นกัน การโจมตีของนักโทษถูกทั้งสองคนทำให้ชะลอลงในทันทีผู้บัญชาการทหารเห็นภาพนี้ จึงสั่งการทันที “ทุกหน่วยจัดรูปแบบใหม่ทันที! เติมกระสุน สนับสนุนพวกเขา!”รถหุ้มเกราะและรถถังที่เหลืออยู่เพียงไม่กี่คันเริ่มเคลื่อนที่อีกครั้ง หดแนวป้องกันเดิมอย่างรวดเร็ว ไฟและกระสุนพุ่งออกมา ช่วยให้ทั้งสองคนต้านทานการโจมตีของนักโทษได้อย่างยากลำบาก“สองคนนั้นเป็นใคร?” ผู้บัญชาการถามขณะที่จับตาดูสนามรบ“คนนั้นชื่อฟางหยางฮุย เคยเป็นสมาชิกของหน่วยพิทักษ์ราตรีประจำเมืองชวนเซียง เมื่อไม่กี่ปีก่อนเขาฆ่าคนธรรมดาเจ็ดคน ตามที่เขาบอก พวกนั้นเป็นแก๊งค้ามนุษย์ที่ขายเด็ก น้องสาวของเขาเคยถูกพวกนั้นขายไป แต่หลังจากสืบสวนอยู่หลายเดือนก็ไม่พบหลักฐานที่ชัดเจน ในที่สุดเขาไม่สามารถพิสูจน์ความชอบธรรมของการกระทำของตัวเองได้จึงถูกส่งตัวไปที่ศูนย์ไจเจี้ย”“อีกคนที่ใช้ไฟชื่อหวังลู่ ในการปฏิบัติการครั้งหนึ่งเขาจับกุมผู้มีพลังพิเศษที่เป็นอันต
