รายซึ่งควรจะส่งตัวไปที่ศูนย์ไจเจี้ย แต่เขากลับปล้นรถระหว่างทางเพราะความแค้นส่วนตัว พลาดทำให้สมาชิกหน่วยพิทักษ์ราตรีที่คุ้มกันผู้มีพลังพิเศษบาดเจ็บหลายคน และสังหารผู้มีพลังพิเศษในที่เกิดเหตุ สุดท้ายก็ถูกส่งตัวไปที่ศูนย์ไจเจี้ยเช่นกัน”หลังจากฟังคำอธิบายของรองผู้บัญชาการ ผู้บัญชาการก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย มองดูร่างของคนทั้งสองที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือด ถอนหายใจยาว “น่าเสียดาย……”ที่ไกลออกไป อันชิงอวี๋มองดูภาพนี้อย่างเงียบๆ แล้วหันไปมองหลินชีเยี่ย“นายกังวลเรื่องนี้มาตลอดเหรอ?”หลินชีเยี่ยพยักหน้า “การใช้กำลังของนักโทษบุกออกจากศูนย์ไจเจี้ยในคราวเดียวเป็นวิธีหลบหนีที่ดีที่สุดในตอนนี้แต่ถ้าทำแบบนั้นจริงๆ คนที่ได้อิสรภาพคืนมาไม่ใช่แค่พวกเรา……แต่รวมถึงพวกเขาด้วยแม้ว่าฉันอยากออกไปจากที่นี่มาก แต่ถ้าต้องแลกด้วยการปล่อยคนพวกนี้กลับสู่สังคมสมัยใหม่ ราคาที่ต้องจ่ายก็สูงเกินไป”อันชิงอวี๋ครุ่นคิดครู่หนึ่ง “แล้วเราควรทำยังไง? ยอมเสียโอกาสครั้งนี้ไปเหรอ?”“ไม่” หลินชีเยี่ยส่ายหน้า หรี่ตาลงเล็กน้อย เขาเงยหน้ามองกำแพงเหล็กสีดำสูงตระหง่านด้านข้าง ดวงตาเปล่งประกายแปลกๆ “ฉันคิดวิธีที่ดีกว่าออกแล้ว!”โครม!!เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว เปลวไฟร้อนระอุพุ่งขึ้นเป็นลำแสงสว่างจ้า ส่องสว่างไปทั่วสนามรบอันวุ่นวาย คลื่นความร้อนซัดกระหน่ำเป็นระลอก บีบให้นักโทษหลายคนในบริเวณนั้นต้องถอยกรูดไปด้านหลังเปลวไฟลุกโชนไปทั่วร่างสีทอง
