แดงของหวังลู่ แผ่รังสีความร้อนและแสงสว่างไม่รู้จบ ในสภาพแวดล้อมเช่นนี้ พลังของเขาถูกปลดปล่อยออกมาอย่างเต็มที่ เปลวเพลิงที่ลุกโชนนั้นเปรียบเสมือนไฟในใจของเขา เผาผลาญทุกสิ่งที่สกปรกและน่าเกลียดให้มอดไหม้ร่างของฟางหยางฮุยเคลื่อนไหวราวกับเงาผ่านฝูงชน พลังลมหมุนในฝ่ามือของเขาปะทะกับใบมีดวายุที่นักโทษคนหนึ่งปล่อยออกมา จากนั้นเขาก็ตบฝ่ามือลงบนพื้น ทำให้พื้นดินรอบๆ แตกออก บีบให้นักโทษหลายคนในบริเวณนั้นต้องถอยหลังกลับ“ไอ้หมอนี่ น่าเชื่อถือกว่าที่ฉันคิดไว้นะ……” ฟางหยางฮุยพึมพำขณะมองดูหวังลู่ที่ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยท่าทางน่าเกรงขามในชั่วขณะถัดมา นักโทษอีกสามคนก็พุ่งเข้ามาโจมตีพร้อมกัน!การปรากฏตัวของหวังลู่และฟางหยางฮุยประสบความสำเร็จในการชะลอความเร็วของนักโทษที่กำลังบุกเข้าสู่แนวป้องกัน เวลาอันมีค่าที่พวกเขาช่วยประวิงไว้ทำให้กองกำลังทหารได้ตั้งหลัก และสามารถใช้ประโยชน์จากความได้เปรียบของอาวุธสงครามในการโจมตีระยะไกลได้อีกครั้งเสียงปืนใหญ่ดังขึ้นติดต่อกัน ทำให้นักโทษอีกหลายคนบาดเจ็บและล้มลงอย่างไม่ทันตั้งตัวในกลุ่มนักโทษ มีคนหนึ่งรู้สึกได้ถึงสถานการณ์ที่ไม่ดีอย่างรวดเร็ว จึงตะโกนเสียงดัง “ไม่ต้องสนใจไอ้ตัวกวนใจสองคนนั่น! บุกประตูเลย!”เมื่อเขาตะโกนออกมาเช่นนั้น นักโทษส่วนใหญ่ก็รู้สึกตัว แม้ว่าหวังลู่และฟางหยางฮุยจะแข็งแกร่ง แต่พวกเขามีจำนวนน้อยเกินไป ไม่จำเป็นต้องยุ่งกับพวกเขา แค่อ้อมผ่านพวกเขาไป ถ้
