่อยๆ พูดว่า“ไม่มีเสื้อคลุมแล้วยังไง? สวมชุดนักโทษแล้วยังไง?”เขายื่นมือทั้งสองข้างออกไป กระชากคอเสื้อชุดนักโทษบนตัว แล้วออกแรงทันที ฉีกชุดนักโทษบนตัวเป็นชิ้นๆอย่างง่ายดาย!ชุดนักโทษแหลกเป็นชิ้นๆ หวังลู่ เปลือยท่อนบน บนร่างกายที่แข็งแกร่งสีทองแดงนั้น มีรอยแผลเป็นน่าเกลียดมากมาย! แผลเป็นจากมีด แผลเป็นจากปืน แผลเป็นจากไฟไหม้ แผลเป็นจากการถูกแทง……รอยแผลเป็นมากมายสานเข้าด้วยกัน เหมือนเสื้อคลุมที่น่าเกลียดแต่งดงาม!เสื้อคลุมสีแดงเข้มฟางหยางฮุยก็ฉีกชุดนักโทษของตัวเองเช่นกัน รอยแผลเป็นบนตัวเขามีมากกว่าหวังลู่เสียอีกกำปั้นทั้งสองของหวังลู่ลุกเป็นไฟ เขาจ้องนักโทษตรงหน้าเขม็ง แล้วตะโกนเสียงดัง“แผลเป็นบนตัวฉันนี่แหละ คือเสื้อคลุม! รอยกระสุนบนตัวฉัน คือเหรียญตราของฉัน!!ถอดชุดนักโทษนี้ออก ฉันก็ยังมีเสื้อคลุมกับเหรียญตราพวกนี้! พวกแกถอดชุดนักโทษออก ก็ยังเป็นแค่แมลงที่น่าขยะแขยง!”พูดจบ เปลวไฟอันร้อนแรงก็ระเบิดออกมาโดยมีหวังลู่เป็นศูนย์กลาง เขายืนเปลือยท่อนบนอยู่ท่ามกลางเปลวไฟราวกับเทพเจ้าที่คอยเฝ้าดูโลกมนุษย์ ยืนตระหง่านอยู่หน้าแนวป้องกันสุดท้าย“หน่วยพิทักษ์ราตรีหวังลู่อยู่ที่นี่ ใครกล้าก็เข้ามา?!”
