มือนจะเปลี่ยนไป แต่ก็เหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง……“เดี๋ยวก่อน!” เหล่าจางกลืนน้ำลาย ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้ พูดอย่างตื่นเต้น “นายไม่ได้ต้องการฆ่าหันจินหลงหรอกเหรอ? ฉันจะมอบเขาให้นาย! นายฆ่าเขาแล้วปล่อยฉันไป! ฉันสัญญาว่าจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้านายอีก!”หันจินหลงที่นอนอยู่บนพื้นหันหน้ามาจ้องเหล่าจางอย่างดุดัน “แกบ้าไปแล้วเหรอ? ถ้าฉันตาย แกก็ไม่มีทางออกไปจากที่นี่ได้เหมือนกัน!”“บ้าเอ๊ย ฉันไม่ต้องไปทางท่อระบายน้ำก็ได้! อย่างมากก็ไปวัดดวงที่ประตูใหญ่ ยังดีกว่าตายไปพร้อมกับแกที่เป็นตัวซวย!”พูดจบ เหล่าจางก็เปิดกำแพงด้านหน้าแล้วเตะหันจินหลงออกไปเมื่อหลินชีเยี่ยเห็นภาพนั้น ดวงตาของเขาก็หรี่ลงเล็กน้อย ขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ร่างๆ หนึ่งก็ค่อยๆ เดินออกมาจากด้านหลังของเขา……รูม่านตาของหลินชีเยี่ยหดเล็กลงทันที!เขาไม่ทันคิดอะไร ร่างพุ่งหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว แทบจะในทันทีที่เขาเคลื่อนไหว แผ่นเหล็กชิ้นหนึ่งก็พุ่งผ่านหนังศีรษะของเขาไป เฉือนเส้นผมดำขลับลงมาเส้นหนึ่งหากช้าไปแม้เพียงครึ่งวินาที สิ่งที่ถูกตัดก็คงเป็นศีรษะของเขาหลินชีเยี่ยถอยหลังอย่างรวดเร็วสิบกว่าเมตรก่อนจะยืนตั้งหลักอย่างมั่นคง ขมวดคิ้วมองไปยังเงาสองร่างที่เดินออกมาจากความมืด ดวงตาเต็มไปด้วยความหนักใจ“เขาหลบได้เหรอ? ปฏิกิริยาเร็วจนน่าตกใจเลยนะ……”ลำดับสี่หยุดฝีเท้า มองไปยังหลินชีเยี่ยที่อยู่ห่างออกไปด้วยท่าทางระแวดระวัง ดวงตาฉ
