ม่รอดแล้ว! จะฆ่าจะแกงยังไงก็ตามใจ ยังไงก็……”ตูม!เขาพูดยังไม่ทันจบ เหล็กเส้นหลายอันก็ถูกดึงออกมาจากอาคารด้านหลัง พุ่งเข้าใส่เหล่าจางและชายผอมแห้งที่พยายามจะแอบหนีไปอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า แม้เหล่าจางจะพยายามกางกำแพงป้องกัน แต่ก็เหมือนกระดาษที่ถูกเหล็กเส้นทะลุทะลวงในชั่วพริบตา เลือดก็สาดกระเซ็น!“ขอโทษนะ มีคนไม่เห็นพวกเราอยู่ในสายตา ฉันจัดการไปนิดหน่อย……” สายตาของลำดับสี่ตกลงบนตัวหันจินหลงอีกครั้ง “เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ?”หันจินหลงมองดูสองคนที่ถูกบดเป็นแผ่นเนื้อในพริบตาอย่างเหม่อลอย บนใบหน้าของเขายังมีเลือดสดๆ ที่กระเด็นมาใส่เมื่อครู่ติดอยู่อุ่นๆ คำพูดอวดอ้างที่เตรียมไว้ติดอยู่ในลำคอทันที“ผม……ผม……”ไกลออกไป หลินชีเยี่ยที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด หัวใจของเขาราวกับถูกนำมาแขวนไว้สองคนนี้เขาเคยเห็นมาก่อน ได้ยินว่าเป็นสมาชิกของสาวก เมื่อกี้ตอนที่ลำดับสี่เข้าใกล้เขา จิตสัมผัสกลับไม่รู้สึกอะไรเลย หากไม่ใช่เพราะ [พิภพเทพ] จับเส้นทางของแผ่นเหล็กได้ บวกกับ [นักร่ายรำยามราตรี] ที่ทำให้เขามีปฏิกิริยาตอบสนองที่รวดเร็ว เขาคงตายไปแล้วภายใต้มือของอีกฝ่ายเขาคาดเดาว่า ลำดับสี่นั่นอย่างน้อยก็อยู่ในขั้นพิภพ แม้จะไม่เคยเห็นลำดับหกลงมือ แต่คิดว่าระดับคงไม่ต่ำกว่ากันเท่าไหร่มีขั้นพิภพสองคนอยู่ที่นี่ หลินชีเยี่ยไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อยดังนั้น ขาจึงคิดจะฉวยโอกาสนี้หนีไป แต่จากที่เห็นเหล่าจางกับชายผอมแห้งถูกอีกฝ่าย
