“มีอะไรเหรอ?” อีกฝ่ายถามอย่างสงสัยหลินชีเยี่ยกุมท้องพลางเปิดประตูห้องน้ำ แล้วชี้เข้าไปข้างใน “โถส้วมนั่นเสีย ช่วยดูให้หน่อยครับ”ผู้ช่วยพยาบาลชะงัก เกาหัวอย่างงุนงงง แต่ก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำหลินชีเยี่ยหรี่ตาลงเล็กน้อย เดินตามเข้าไปติดๆ แล้วหมุนล็อกประตูห้องน้ำสองวินาทีต่อมา มีเสียงแผ่วเบาดังมาจากข้างในครึ่งนาทีต่อมา ผู้ช่วยพยาบาลก็เดินออกมา พลางพูดกับคนในห้องน้ำว่า “แค่อุดตันนิดหน่อย ไม่มีปัญหาอะไรถ้าเกิดแบบนี้อีก ใช้ที่ปั๊มโถส้วมทำความสะอาดเองก็ได้ ผมไปก่อนนะ!”สิ้นเสียง เขาก็ปิดประตูห้องน้ำผู้ช่วยพยาบาลชำเลืองมองกล้องวงจรปิดที่ติดตั้งในห้อง แล้วเปิดประตูโลหะเดินออกไป พร้อมกับใช้มืออีกข้างปิดประตูตามหลังเขาเดินตรงไปที่ประตูบริเวณกล้องวงจรปิดด้านนอก ป้อนรหัสผ่านชุดหนึ่งอย่างคล่องแคล่ว ตามด้วยเสียงคลิกเบาๆ ประตูหนาก็ค่อยๆ เปิดออก“เหล่าหยวน เป็นไงบ้าง? ผู้ป่วยพูดอะไรบ้าง?” นักวิจัยคนหนึ่งเห็นเขาเดินออกมาก็ถามอย่างสงสัยผู้ช่วยพยาบาลโบกมือ “ไม่มีอะไร แค่ชักโครกอุดตัน ผมใช้ที่ปั๊มโถส้วมแก้ไขให้แล้ว ตอนนี้เขากำลังเข้าห้องน้ำอยู่”“อ๋อ” นักวิจัยพยักหน้า แล้วหันหลังเดินจากไปผู้ช่วยพยาบาลกวาดตามองทั่วทั่วห้องวิจัย จากนั้นก็ผลักประตูออกไป เดินเข้าสู่ระเบียงทางเดินทันใดนั้น ผู้ช่วยพยาบาลก็ชะงักอยู่กับที่เพราะที่ปลายระเบียงอีกด้าน อู๋เหลาโก่วในชุดผู้ป่วยลายทางสีฟ้าขาวกำลังน
