ั่งยองๆ อยู่ ก้มหน้ามองพื้นว่างเปล่าอย่างเหม่อลอยเขาหันมามองผู้ช่วยพยาบาล ดวงตาขุ่นมัวเปล่งประกาย พลางพูดอย่างประหลาดใจ “ฉันนึกว่านายต้องการให้ฉันช่วยถึงจะออกจากที่นี่ได้ ดูท่าฉันจะประเมินนายต่ำไปแฮะ”ผู้ช่วยพยาบาล… หรือควรเรียกว่าหลินชีเยี่ยที่ใช้ [มนตร์แปลงกาย] เป็นผู้ช่วยพยาบาลขมวดคิ้วน้อยๆ ดวงตาฉายแววสงสัย “ทำไมคุณมาอยู่ที่นี่? คุณก็แอบหนีออกมาเหมือนกันเหรอ?”“ฉันไม่ได้ออกมา นายกำลังฝันอยู่ต่างหาก” อู๋เหลาโก่วยักไหล่“ผมกำลังฝัน?” หลินชีเยี่ยชะงัก “ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องโกหกงั้นเหรอ?”“ไม่ ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริง ตอนนี้นายยืนอยู่ในระเบียงนอกห้องแล็บ แค่ฉันดึงนายเข้ามาในความฝันชั่วคราวเท่านั้นเอง” อู๋เหลาโก่วพูดอย่างเฉยเมย
