ตอนนี้ต่อให้พวกเราเปลี่ยนเป็นแมลงวัน คงบินเข้าไปไม่ได้แน่”“จะเป็นเพราะอุกกาบาตเมื่อกี้หรือเปล่า?” ไป๋หลี่พั่งพั่งครุ่นคิด “ผมว่ามันไม่เหมือนปรากฏการณ์ทางธรรมชาตินะ”เฉาเยวียนพยักหน้าเห็นด้วย “โอกาสที่อุกกาบาตจะตกลงมาก็น้อยอยู่แล้ว แถมยังพุ่งเข้าหาศูนย์ไจเจี้ยพอดี จะมีอะไรบังเอิญขนาดนั้น? แถมฉันรู้สึกว่าเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับสามคนนั้นที่พวกเราเพิ่งจับมาด้วย……”“ช่างพวกเขาเถอะ” ไป๋หลี่พั่งพั่งยักไหล่ “รอช่วยชีเยี่ยออกมาได้ พวกเราก็หันหลังวิ่งหนีเลย ตอนนั้นพวกเขาจะทำอะไรก็ไม่เกี่ยวกับพวกเรา”“ในวัตถุต้องห้ามที่นายสะสม ไม่มีอันไหนที่ช่วยให้พวกเราผ่านด่านนี้ไปได้โดยตรงเลยเหรอ?”“ก็มีอยู่ แต่ไม่ก็หมดฤทธิ์ไปแล้ว ไม่ก็ประสิทธิภาพลดลงมาก” ไป๋หลี่พั่งพั่งถอนหายใจอย่างจนปัญญา “วัตถุต้องห้ามที่เกี่ยวกับมิติทั้งหมดใช้ไม่ได้แล้ว ถึงมีอันที่ใช้ได้ ก็เคลื่อนย้ายได้แค่สองสามเมตร ไม่มีทางผ่านแนวป้องกันยาวขนาดนั้นได้หรอก แม้แต่ [ปราการหยก] ก็แผ่ออกไปได้แค่หนึ่งเมตร จะให้ใช้แสงทองหนึ่งเมตรนี้ไปสู้กับปืนมากมายขนาดนั้นได้ยังไง?”เฉาเยวียนพยักหน้า “ก็ไม่แปลกอะไร ภายใต้อิทธิพลของ [ศิลาสกัดกั้น] วัตถุต้องห้ามทั้งหมดที่ใช้ผนึกต้องห้ามแผ่มาภายนอกล้วนใช้การไม่ได้ มีเพียงวัตถุต้องห้ามบางอย่างที่มีคุณสมบัติพิเศษในตัวเองเท่านั้นถึงจะใช้งานได้……”“แล้วพวกเราจะทำยังไงดีล่ะ?”“รอก่อนเถอะ” เฉาเยวียนครุ่นคิด “ในเมื่อเป
