น จากนั้นก็จมลงสู่ภวังค์ความคิด“ความคิดนี้เป็นไปได้ แต่ต้องการเงื่อนไขบางอย่างจากภายนอก……”ขณะที่ทั้งสองกำลังถกเถียงกันอยู่นั้น บนท้องฟ้าที่ห่างจากศูนย์ไจเจี้ยไปหลายกิโลเมตร พลันปรากฏแสงประหลาดวูบวาบขึ้น ตามด้วยท้องฟ้าส่วนหนึ่งที่แยกออก!ตูม!เสียงระเบิดดังกังวานไปทั่วท้องฟ้า หลินชีเยี่ยและอันชิงอวี๋ที่กำลังคุยกันใต้ต้นไม้ชะงัก พร้อมกับเงยหน้ามองขึ้นไปอุกกาบาตลูกหนึ่งปรากฏขึ้นจากท้องฟ้าที่แยกออก พุ่งลงมาด้วยพลังมหาศาล ผิวของมันเสียดสีกับอากาศด้วยความเร็วสูงจนลุกเป็นเปลวเพลิงสีแดงฉาน!“อุกกาบาต?” อันชิงอวี๋เอ่ยอย่างสงสัย “มาจากไหนกัน?”หลินชีเยี่ยลุกขึ้นยืน หรี่ตามองอุกกาบาตที่กำลังพุ่งลงมาอย่างรวดเร็ว ทิศทางที่มันตกลงมาคือตำแหน่งของศูนย์ไจเจี้ยพอดี!“นี่ไม่ใช่อุกกาบาตธรรมดา” หลินชีเยี่ยพูดอย่างมั่นใจ “มีคนตั้งใจทำขึ้นมา”อันชิงอวี๋จ้องมองอุกกาบาตที่กำลังพุ่งลงมาอย่างรวดเร็วบนท้องฟ้า ดวงตาของเขาปรากฏประกายสีเทา เขาส่ายหน้า “คิดจะทำลายศูนย์ไจเจี้ยด้วยการโจมตีระดับนี้ ช่างไร้เดียงสาซะเหลือเกิน”ในเวลาเดียวกัน ที่เขตสำนักงานของศูนย์ไจเจี้ย“อุกกาบาต?” รองผู้คุมเรือนจำเซี่ยอวี่ได้ยินคำนี้ จึงขมวดคิ้วเล็กน้อย “เป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติ หรือว่าฝีมือมนุษย์?”“น่าจะเป็นฝีมือมนุษย์มากกว่า” ผู้คุมคนหนึ่งกล่าวเซี่ยอวี่เดินไปที่หน้าต่าง หรี่ตามองอุกกาบาตที่กำลังจะตกลงมา ดวงตาเป็นประกายแปลกๆ“ฉันเข้าใจแล้ว แจ