งรวดเร็ว……ห่างออกไปหลายพันลี้บนทะเลทรายอันว่างเปล่า พายุหมุนกวาดผ่าน ทรายสีเหลืองม่วนตัวขึ้นเต็มท้องฟ้า ในส่วนลึกของทะเลทรายที่ไร้ผู้คนแห่งนี้ พายุทรายขนาดมหึมาบดบังทั้งฟ้าและดินทันใดนั้น พื้นที่หนึ่งบนเส้นทางของพายุทรายก็เกิดการบิดเบี้ยว ร่างในชุดทักซิโด้สีดำปรากฏขึ้นกลางอากาศ หันกลับไปมองใจกลางพายุทราย ขมวดคิ้วเล็กน้อย“ฝูงหมาป่าที่น่ารำคาญ……”พร่ำรำพันแค่นเสียงเย็นชา แสงสว่างวูบวาบเริ่มแผ่ซ่านออกมาจากพื้นที่รอบตัวเขา ร่างของเขาเริ่มจางหายไปกลายเป็นโปร่งแสง……ในชั่วขณะถัดมา เสาเงินยักษ์เจ็ดต้นก็ทะลุผ่านเมฆลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว ประจุไฟฟ้าวิ่งวูบวาบระหว่างเสาทั้งเจ็ด พุ่งเป้าไปยังร่างของพร่ำรำพันอย่างแม่นยำ!ม่านตาของพร่ำรำพันหดเล็กลงทันที!ตึง!!!เสาเงินยักษ์ทั้งเจ็ดที่เต็มไปด้วยพลังสายฟ้า ฟาดลงมาราวกับค้อนเทพอัสนี กระแทกลงบนทะเลทรายอันกว้างใหญ่ ลมพายุที่พัดกระหน่ำปะทะกับพายุทรายในระยะไม่ไกล ส่งเสียงครวญครางต่ำๆทั้งทะเลทรายสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!“แค่กๆๆ” ร่างของพร่ำรำพันปรากฏขึ้นห่างจากเสาเงินยักษ์ทั้งเจ็ดราวร้อยเมตร เขาก้มหน้าไอออกมาอย่างรุนแรง ชุดทักซิโด้สีดำเต็มไปด้วยรอยไหม้และเม็ดทราย สภาพดูย่ำแย่เบื้องหลังเขา เสาเงินยักษ์ทั้งเจ็ดปักลึกลงไปในทราย แต่ละต้นโผล่พ้นพื้นขึ้นมาเพียงครึ่งเดียว แม้จะเป็นเพียงครึ่งเดียว แต่ก็สูงเทียบเท่าตึกสิบกว่าชั้น!ทรายม้วนตลบ แสงแดดจ้าสาดส่องกระทบเส
