“หลินชีเยี่ย เวลาทำกิจกรรมของคุณมาถึงแล้ว” ผู้ช่วยพยาบาลเปิดประตูห้องของหลินชีเยี่ยและตะโกนบอกเขาหลินชีเยี่ยพยักหน้าและเดินตามผู้ช่วยพยาบาลออกไป“คุณฝันไหมเมื่อคืน?” หลินชีเยี่ยถามขณะที่เดินผู้ช่วยพยาบาลชะงัก ลังเลก่อนตอบ “เอ่อ……ฝัน……ฝันครับ ทำไมคุณถามแบบนี้?”“แค่อยากรู้น่ะ” หลินชีเยี่ยตอบอย่างไม่ใส่ใจ “คุณฝันถึงอะไร?”ใบหน้าของผู้ช่วยพยาบาลแดงขึ้นทันที สายตาเริ่มล่อกแล่ก ตอบอย่างไม่มั่นใจ “ก็แค่ความฝันธรรมดา……”หลินชีเยี่ยเห็นท่าทางของเขา จึงเลิกคิ้วและยิ้มที่มุมปาก “คุณแน่ใจเหรอว่าเป็นแค่ความฝันธรรมดา?”ร่างของผู้ช่วยพยาบาลแข็งทื่อ ตอบอย่างเคืองๆ ปนอับอาย “ทำไมคุณถามแบบนี้? แล้วทำไมผมต้องบอกคุณด้วย?”“คุณไม่ได้ฝันถึงอู๋เหลาโก่วหรอกใช่ไหม?”“ทำไมผมต้องฝันถึงเขาด้วย?”“งั้นไม่เป็นไร……” หลินชีเยี่ยคิดครู่หนึ่ง “โดยปกติคุณฝันถึงเขาทุกกี่วัน?”ผู้ช่วยพยาบาลชะงัก ครุ่นคิด “พูดถึงเรื่องนี้ ดูเหมือนจะค่อนข้างแน่นอน โดยทั่วไปทุกหกวันผมจะฝันถึงเขาครั้งหนึ่ง……”“แล้วในโรงพยาบาลของคุณมีผู้ช่วยพยาบาลทั้งหมดกี่คน?”“รวมผมด้วยก็เจ็ดคนครับ”ดวงตาของหลินชีเยี่ยวาบขึ้น เขาเข้าใจแล้วเขาพอจะเข้าใจแล้วว่าอู๋เหลาโก่วรู้รหัสลับของโรงพยาบาลได้อย่างไรทั้งสองเดินมาถึงประตูใส เสียงคุ้นหูดังออกมาจากลำโพงอีกครั้ง[รหัสพนักงาน 39180 กรุณาตอบรหัสลับของวันนี้ วันนี้คนถือตะเกียงอยากกินอะไรมากที่สุด?]“ขนมกรอบมหัศจรรย์ที่แม้แ
