างไม่ต้องสงสัย แต่ว่า……“แต่ว่า พวกเราไม่รู้จักเขาดีพอ” หลินชีเยี่ยเอ่ยขึ้น “อีกทั้งจิตใจของเขาก็ไม่มั่นคง ถ้าเกิดอะไรผิดพลาดระหว่างแหกคุก มันอาจจะสร้างปัญหาให้พวกเราแทน”“นั่นก็จริง”ขณะที่ทั้งสองคนกำลังครุ่นคิด หวังลู่และฟางหยางฮุยก็เดินเข้ามาในโรงอาหาร เมื่อเห็นหลินชีเยี่ยถูกนักโทษทั้งหลายปรนนิบัติราวกับเป็นพระเจ้า ก็ถึงกับตะลึง“นี่มันเกิดอะไรขึ้น… ฉันยังไม่ตื่นหรือเปล่า?” หวังลู่ขยี้ตา“นายตื่นแล้ว” ฟางหยางฮุยมองไปที่ร่างของหลินชีเยี่ยในระยะไกล ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย “ฟ้าของศูนย์ไจเจี้ยแห่งนี้… เปลี่ยนไปแล้ว”
