ด้านนอกศูนย์ไจเจี้ยรถม้าคันหนึ่งเหยียบคลื่นทะเลแล่นมาอย่างรวดเร็วจากทะเลนอกเกาะราวกับวิญญาณ วิ่งทะลุผ่านกำแพงเหล็กหนาทึบแล้วแวบหายไปผู้คุมและนักโทษทั้งหมดในคุกเหมือนไม่เห็นการมีอยู่ของมัน ต่างยุ่งอยู่กับงานในมือตัวเองเด็กรับใช้ขับรถม้า ค่อยๆ หยุดลงหน้าหอนาฬิกาแห่งหนึ่ง เมื่อถึงตอนนี้ รถม้าคันนี้จึงปรากฏแก่สายตาของทุกคนอาจารย์เฉินในชุดเสื้อคลุมยาวของนักปราชญ์ เปิดประตูรถก้าวลงมาอย่างไม่รีบร้อนแล้วเดินเข้าไปในหอนาฬิกาไม่นานชายสวมเสื้อโค้ทสีดำคนหนึ่งก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา“อาจารย์ ในที่สุดท่านก็กลับมาแล้ว” เขาเอ่ยปากอย่างเคารพ“เสี่ยวเซี่ย ช่วงที่ฉันไม่อยู ในเรือนจำไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม?” อาจารย์เฉิน เอ่ยถามเซี่ยอวี่ลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็ตอบว่า “ก่อนวันนี้……ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น”อาจารย์เฉินขมวดคิ้ว “นั่นก็แปลว่าวันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นสินะ? เล่ามาซิ”“ตอนเที่ยงวันนี้ มีคนตีกันในโรงอาหาร นักโทษกว่ายี่สิบคนบาดเจ็บสาหัส ยังมีคนหนึ่งถูกตะเกียบทำให้ร่างกายครึ่งซีกพิการ” เซี่ยอวี่ตอบสีหน้าของอาจารย์เฉินเปลี่ยนไป “ตีกันในโรงอาหาร? พวกเขาคิดว่าที่นี่เป็นที่ไหนกัน? ช่างบ้าบิ่นเหลือเกิน! ใครเป็นคนทำ? ต้องลงโทษอย่างเด็ดขาด!”“ท่านอาจารย์ คนที่ทำร้ายคนอื่นเป็นเด็กหนุ่มสองคน”“เด็กหนุ่มแล้วยังไง? เด็กหนุ่มก็ไม่ต้องรักษากฎระเบียบเหรอ?! เสี่ยวเซี่ย ช่วงที่ฉันไม่อยู่ ฉันมอบหมายทุกอย่างให้เธอดูแลทั้งหมด ดู
