งๆภาพฉายตั้งแต่หลินชีเยี่ยตักอาหาร จนถูกพาไปพบลูกพี่หัน แล้วเอาชนะนักโทษกว่ายี่สิบคนได้ด้วยตัวคนเดียวรวมถึงทำให้ลูกพี่หันพิการไปด้วยหมอหลี่นั่งอยู่ท่ามกลางหน้าจอมากมาย มือถือเอกสารฉบับหนึ่ง จดจ่ออยู่กับภาพทั้งหมด แล้วก้มลงจดบันทึกบางอย่างเสียงดังขึ้นอย่างกะทันหันหมอหลี่หยุดภาพบนหน้าจอ แล้วรับสาย“ผู้บัญชาการเยี่ย”[อาการของหลินชีเยี่ยเป็นยังไงบ้าง?] เสียงของเยี่ยฟ่านดังมาจากปลายสาย“ผมกำลังจะรายงานพอดีครับ” หมอหลี่มองเอกสารในมือ “ขั้นตอนแรก ‘สังเกตอาการทางพยาธิวิทยา 72ชั่วโมง’ และขั้นตอนที่สอง ‘สังเกตการอยู่ตามลำพังแบบจำลอง’ เสร็จสิ้นแล้ว เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน เขาเผชิญกับการโจมตีครั้งใหญ่จากนักโทษ ซึ่งเข้าเงื่อนไขขั้นตอนที่สาม ‘สังเกตปฏิกิริยาการต่อสู้ภายใต้ความเครียด’”[หืม? ถึงขั้นที่สามเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? ไอ้หนูนี่หาเรื่องเก่งจริงๆ ตอนนั้นเฉาเยวียนใช้เวลาตั้งครึ่งเดือนกว่าจะมีปัญหากับพวกนักโทษ] ผู้บัญชาการเยี่ยเอ่ยอย่างประหลาดใจ [ผลออกมาแล้วหรือยัง?]“ใกล้เสร็จแล้วครับ จากการวิเคราะห์พบว่า ภายใต้สภาวะความเครียดและอารมณ์แปรปรวนสูง ตัวชี้วัดทางร่างกายและอารมณ์ของหลินชีเยี่ยมีความเสถียรมาก ไม่มีข้อผิดพลาดทางพยาธิวิทยาในระหว่างการต่อสู้ ไม่มีการตัดสินใจผิดพลาดเพราะอารมณ์ ไม่มีพฤติกรรมสุดโต่ง การพูดจาชัดเจน มีเหตุผล กระบวนการต่อสู้เป็นระบบและมีระเบียบ”[หมายความว่าเขาไม่มีปัญหาทางจิตแล้วจร