่า กำปั้นทั้งหมดที่กำลังจะแตะต้องร่างกายเขาพุ่งขึ้นพร้อมกัน ราวกับมีเส้นด้ายที่มองไม่เห็นดึงแขนของทุกคนขึ้น พอมือของอันชิงอวี๋กำแน่น รอยบาดที่มีเลือดไหลก็ปรากฏขึ้นบนร่างของนักโทษทุกคนที่อยู่ด้านหลังเขาอย่างไร้สาเหตุนักโทษหลายคนกุมบาดแผล ร้องครวญครางอย่างเจ็บปวด แล้วล้มลงไปด้านหลังหลินชีเยี่ยใช้ปลายเท้าแตะม้านั่งยาวแล้วลอยตัวลงกลางฝูงชนอย่างเบาหวิว มือถือตะเกียบหนึ่งคู่ ค่อยๆ หลับตาลงเขาเผยอริมฝีปากเบาๆ เสียงทุ้มต่ำก้องกังวานในอากาศ“แขกสามพันคนเมามายในโถงงานเลี้ยงแห่งบุปผา เพียงหนึ่งกระบี่เย็นเยียบปกคลุมสิบสี่แคว้น”ชิ้ง!!เสียงดาบดังกังวานแหลมใสจากฝ่ามือของเขา ราวกับว่าสิ่งที่เขากำอยู่ไม่ใช่ตะเกียบ แต่เป็นศาสตราเทพที่สามารถฟันทหารนับพันได้!พลังดาบอันน่าสะพรึงกลัวพลุ่งพล่านออกมา!
