“ไปกันเถอะ ถึงเวลากิจกรรมแล้ว”ผู้ช่วยพยาบาลเปิดประตูห้องโลหะอัลลอยด์ พูดกับหลินชีเยี่ยที่อยู่ข้างในหลินชีเยี่ยพยักหน้า เดินตามผู้ช่วยพยาบาลออกไป ทั้งสองเดินผ่านด่านต่างๆ เหมือนเช่นเคย ผู้ช่วยพยาบาลอ้าปากหาว“เมื่อคืนนอนไม่หลับเหรอครับ?” หลินชีเยี่ยถามอย่างไม่ใส่ใจนัก“อย่าพูดถึงเลย ฝันทั้งคืน” ผู้ช่วยพยาบาลโบกมือ พูดอย่างจนปัญญา “ผมฝันว่าอู๋เหลาโก่วจากห้องอื่นมาเล่นเกมกับผมในรถไฟใต้ดิน ผมแพ้ก็โดนตบหน้าไม่หยุด ตื่นมาหน้ายังเจ็บอยู่เลย……”หลินชีเยี่ยชะงัก “คุณก็ฝันถึงเขาด้วยเหรอ?”“ยังไง คุณก็ฝันถึงเขาเหมือนกันเหรอ?” ผู้ช่วยพยาบาลขมวดคิ้ว “ก็ใช่นะ เมื่อวานคุณติดต่อกับเขาพอสมควรคงจะประทับใจอยู่……เขาตบหน้าคุณด้วยไหมล่ะ?”“ไม่ถึงขนาดนั้น แค่นั่งยองๆ พูดจาเพ้อเจ้อไปเรื่อย” หลินชีเยี่ยยักไหล่“ก็โรคทางจิตนี่นา ปกติแหละ”ทั้งสองเดินมาถึงประตูใส เสียงคุ้นหูดังออกมาจากลำโพงอีกครั้ง[รหัสพนักงาน 39180 กรุณาตอบรหัสลับประจำวัน วันนี้คนถือตะเกียงอยากกินอะไรมากที่สุด?]“บะหมี่เนื้อวัวผักดองห้าเครื่องเผ็ดร้อนหอมฉุยเวียนวนสู่สวรรค์”“รหัสลับถูกต้อง เชิญผ่านได้”ไฟสีเขียวสว่างขึ้นที่เครื่องตรวจสอบข้างประตูกระจก เมื่อเสียงระบบดังขึ้นเบาๆ ประตูใสก็เปิดออกช้าๆผู้ช่วยพยาบาลเดินไปที่ข้างประตู เห็นหลินชีเยี่ยยืนนิ่งอยู่ด้านหลัง จึงถามอย่างสงสัย “เป็นอะไรไป? วันนี้ไม่อยากไปทำกิจกรรมเหรอ?”“เปล่า ไม่ใช่ครับ……” หลินชีเย
