ก็คงไม่เลวเหมือนกัน……”มุมปากของอันชิงอวี๋กระตุกเล็กน้อยแทบไม่สังเกตเห็น“ผมไปได้หรือยังครับ……”“นายยังไปไม่ได้” ชายหน้าบากถูมือ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม “ไปพบลูกพี่หันกับฉันเถอะ หน้าตานายไม่เลวนี่ ถึงจะสู้ไอ้คนป่วยนั่นไม่ได้ แต่ก็ถือว่ามีเสน่ห์ไปอีกแบบต่อไปนี้ นายก็เป็นคนของลูกพี่หันแล้ว”อันชิงอวี๋เงียบไปครู่หนึ่ง “คุณหมายความว่า……ให้ผมให้ความร่วมมือใช่ไหม?”ดวงตาของชายหน้าบากเป็นประกาย พยักหน้าติดๆ กัน ทำหน้าเหมือนจะบอกว่า ‘ฉลาดดีนี่’“ใช่ ก็แค่ให้ความร่วมมือ”อันชิงอวี๋พยักหน้า เขาหันไปมองรอบๆ แล้วหันกลับมามองชายหน้าบาก เอ่ยปากอย่างไร้พิษภัย “ก่อนที่ผมจะไปให้ความร่วมมือ ผมขอเข้าห้องน้ำก่อนได้ไหมครับ”ชายหน้าบากชะงักไปครู่หนึ่ง “ไปเถอะ ไปเถอะ ฉันจะรออยู่ข้างนอก”อันชิงอวี๋ครุ่นคิดชั่วขณะ “หรือว่า……พวกเราไปด้วยกันดีไหม?”
