่หน้าห้องหมายเลขสาม กลั้นหายใจระมัดระวังมองเข้าไปในห้องผ่านช่องประตูภายใต้แสงเทียนสลัว บรากีสวมชุดผ้าไหมสีขาวอีกครั้ง นั่งอย่างสง่างามหน้ากระจกทองเหลือง นิ้วมือข้างหนึ่งค่อยๆ ม้วนผมข้างหูเล่นอย่างเพลิดเพลิน ราวกับกำลังชื่นชมความงามของตัวเองผ่านไปอีกพักใหญ่ ดูเหมือนจะชื่นชมพอแล้ว เขาก็ยื่นมือไปจุ่มสีแดงเข้มในกล่อง แล้วค่อยๆ ทาลงบนริมฝีปาก“คุณคือใคร?”จู่ๆ ก็มีเสียงดังมาจากประตูร่างของบรากีสะดุ้งทันที เขาหันขวับไปมอง เห็นหลินชีเยี่ยยืนอยู่ที่ประตู สีหน้าแสดงความตกใจ“เจ้า เจ้า……”หลินชีเยี่ยก้าวเข้าไปหาบรากี มองดวงตาที่ตื่นตระหนกคู่นั้น แล้วเอ่ยปากอย่างสงบ“คุณไม่ใช่บรากี คุณคือใคร?”บรากีเม้มริมฝีปากเบาๆ ก้มหน้าไม่กล้าสบตาหลินชีเยี่ย มือทั้งสองกำแน่นไว้ข้างตัว เหมือนเด็กที่รู้ว่าตัวเองทำผิด“ข้า… ข้าชื่ออิดุนน์” เสียงของเขาสั่นเครือ“อิดุนน์?” หลินชีเยี่ยได้ยินชื่อนี้แล้วชะงักไปเล็กน้อยชื่อนี้ดูคุ้นหูอยู่บ้าง……เขาดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ มองตาของบรากีด้วยความตกใจ “คุณคือภรรยาของบรากี เทพีแห่งความเยาว์วัย อิดุนน์ ใช่ไหม?”บรากี……หรือควรเรียกว่าอิดุนน์พยักหน้าหลินชีเยี่ยมองไปที่แผ่นป้ายด้านหลังบรากีอีกครั้ง ตอนนี้เนื้อหาบนแผ่นป้ายได้เปลี่ยนไปแล้ว[ห้องผู้ป่วยหมายเลขสามผู้ป่วย: บรากี (อิดุนน์)ภารกิจ: ช่วยเหลือบรากี (อิดุนน์) ในการรักษาโรคทางจิต เมื่อความคืบหน้าในการรักษาถึงค่าที่กำหนด (1%,50%
