างลึกซึ้ง พลางร้องเพลงสรรเสริญเสียงดัง!“กุ๊กกุ๊กกุ๊กกุ๊กกุ๊กก๊าก!!”หมาปั๊กวิ่งหนีเหมือนคนบ้า ไม่ว่ามันจะซ่อนที่ไหน เสียงนั้นก็ยังคงก้องอยู่ข้างหูมัน สุดท้ายมันกัดฟันวิ่งชนกำแพงตรงหน้าอย่างแรง ล้มหงายท้องสี่ขาชี้ฟ้า สั่นเล็กน้อยแล้วสลบไปมุมปากของหลินชีเยี่ยกระตุกอย่างบ้าคลั่งเขาเพิ่งหันหน้าไป ก็เห็นหลี่อี้เฟยและอาจูอุดหูด้วยสำลี นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าซีดเซียว ท่าทางเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากหลินชีเยี่ยเดินเข้าไปกำลังจะเอ่ยปาก จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงถามว่า“หงเหยียนอยู่ไหน?”หลี่อี้เฟยชี้ไปที่ดาดฟ้าหลินชีเยี่ยเงยหน้ามอง เห็นเพียงด้านหลังของบรากีที่กำลังหลงใหลในบทกวี ทันใดนั้นก็มีร่างหญิงผมแดงปรากฏขึ้น แล้วเตะบรากีลงมาจากดาดฟ้าอย่างรุนแรง!
