ดนักโทษได้มากขนาดนี้“สูงแปดถึงเก้าเมตร? เป้าหมายใหญ่ขนาดนั้น พวกเขาไม่กลัว [ศิลาสกัดกั้น] จะเกิดอุบัติเหตุเหรอ?” หลินชีเยี่ยถามต่อ “ถ้า [ศิลาสกัดกั้น] ที่สะกดผนึกต้องห้ามของทุกคนหายไป ใครจะสามารถควบคุมนักโทษมากมายขนาดนี้ได้ล่ะ?”หวังลู่และฟางหยางฮุยสบตากัน มุมปากทั้งคู่ยกขึ้น“ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก นายรู้ไหมว่า [ศิลาสกัดกั้น] อยู่ที่ไหน?” หวังลู่ถามหลินชีเยี่ยส่ายหน้า “ไม่รู้”“ไม่รู้ก็ถูกแล้ว นอกจากผู้คุมที่ดูแลคุกแห่งนี้ ไม่มีใครรู้ว่า [ศิลาสกัดกั้น] อยู่ที่ไหน” หวังลู่ยิ้ม “หลักหินสีดำสูงแปดถึงเก้าเมตร ตามหลักแล้วควรจะเห็นได้ชัดเจนใช่ไหมล่ะ? แต่ถึงนายจะพลิกศูนย์ไจเจี้ยทั้งหมดก็ไม่มีทางเจอเงาของ[ศิลาสกัดกั้น] ได้เลย”“ขนาดที่อยู่ของ [ศิลาสกัดกั้น] ยังหาไม่เจอ แล้วจะเกิดอุบัติเหตุได้อย่างไร?”หลินชีเยี่ยพูดไม่ออก“และถึงจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับ [ศิลาสกัดกั้น] จริงๆ ก็คงไม่มีนักโทษคนไหนรอดออกไปจากคุกแห่งนี้ได้หรอก”ฟางหยางฮุยพูดต่อ“ทำไมล่ะ?”“นายรู้ไหมว่าผู้คุมของคุกแห่งนี้เป็นใคร?” ฟางหยางฮุยเอ่ยอย่างลึกลับหลินชีเยี่ยส่ายหน้า“คือหนึ่งในห้าสุดยอดมนุษย์ อาจารย์เฉิน” ฟางหยางฮุยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “ถึง [ศิลาสกัดกั้น] จะใช้งานไม่ได้ แต่นักโทษทั้งหมดรวมกันก็ไม่สามารถเอาชนะท่านได้ ดังนั้นจะเกิดอะไรขึ้นได้อีกล่ะ?”หลินชีเยี่ย “……”ในความคิดของเด็กหนุ่ม ภาพของชายชราที่เคยนั่งคุยดื่มชากับเขาผุดขึ้นมาอีกค
